Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/6520 K.2022/10512

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesince 27/03/2018 tarih, 2017/671 esas ve 2018/533 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartı yokluğu nedeniyle verilen "durma" kararının, itiraz edilmeden 17/04/2017 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna müracaat edildiği ve Dairemizin 06/05/2019 tarih,

2019/1427 esas ve 2019/2512 sayılı kararı ile "ısrar koşulu gerçekleşmediğinden" mahkemece verilen durma kararının isabetli olduğu belirtilerek kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verildiği; bu karara dayanılarak, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 17/12/2019 tarih, 2019/763 esas ve 2019/1565 sayılı karar ile 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1, 53. maddeleri uyarınca verilen "2 yıl hapis cezasının belirlenmesine" ilişkin hükmün sanık tarafından süresinde temyiz edildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin 06/05/2019 tarih, 2019/1427 esas ve 2019/2512 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "durma" kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması,