Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/7011 K.2024/19238

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/396 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararı ile Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/334 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/334 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2021 tarihli ve 2021/334 Esas, 2021/529 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca hapis 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; birleşen Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/396 Esas, 2021/370 Karar sayılı dosyasına konu eylemden dolayı ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatına karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Talep ettikleri kişilerin tanık olarak dinlenilmemesi ve kamera kayıtlarının talep edilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına, 5. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, 6. Sanık hakkında mükerrer dava dosyası bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde

bir isabetsizlik bulunmadığı, akıl sağlığının yerinde olduğuna ilişkin sağlık raporu bulunduğu, sanığın 23.12.2019 tarihli eylemi ile dava konusu eylemi arasında iddianamenin kabul tarihleri itibarıyla hukuki kesintinin gerçekleştiği, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için yasal şartların oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Gaziosmanpaşa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2015/549 Esas, 2018/274 Karar sayılı ilamında birinci kez mükerrirliğe esas sayılan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 tarihli ve 2003/276 Esas, 2004/50 Karar sayılı ilamının kanun yararına bozma neticesinde kaldırıldığı ve sanığın bu nedenle birinci kez mükerrer olduğu anlaşılmakla sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünde;

Tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmında yer alan "Sanığın Gaziosmanpaşa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/549 Esas, 2018/274 Karar sayılı ilamı ile hakkında TCK 58 maddesinin uygulandığı anlaşılmakla hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3 maddeleri doğrultusunda uygulama yapılmak üzere ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına" ilişkin paragrafın çıkartılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,