Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/7547 K.2024/23335

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

A. Sanığın 09.02.2021 tarihli olayda hakkında kullanmak için uyuturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Mahmut'a uyuşturucu maddeyi sattığı yerin okula mesafesinin 90 metre olduğu belirlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir sanığın yardım ve hizmeti bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C. Sanığın tekerrüre esas alınan Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli ve 2017/24 Esas, 2017/533 Karar sayılı ilamında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı ancak bu ilamda tekerrüre esas alınan Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2013/243 Esas, 2013/647 Karar sayılı ilamında sanık hakkında hüküm bulunmadığı ayrıca sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilamın bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ikinci defa

mükerrirliğine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasından, sanık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin 9. bendin çıkarılarak yerine, “Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli ve 2017/24 Esas, 2017/533 Karar sayılı ilamı ile hakkında verilen 3 yıl hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,