Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/7645 K.2022/10904

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yüzüne karşı verilen 24/02/2011 tarihli hükme karşı, hatalı şekilde "hükmün açıklanmasından/tebliğinden itibaren" kanun yoluna başvurabileceği belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğine dair dosyada ve UYAP siteminde herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüklerince yapılan bildirimlerde de Mahkeme esas ve karar numarasına yer verilerek sadece hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiğinin belirtildiği,

denetimli serbestlik dosyalarında da ayrıca gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bilgi ya da belge bulunmadığı, sanığın dosya içinde bulunan mahsup talep dilekçesi içeriğinde de herhangi bir Mahkeme kararı belirtilmeksizin sadece "karakol nezareti ve gözaltı sürelerini" cezasından mahsubunu talep ettiği, dolayısıyla, sanığın mahsup talebinde bulunmuş olması ya da tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için başvurmuş olması ile hüküm içeriğinden haberdar olduğu kabul edilemeyeceğinden tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek,

24/02/2011 tarihli hükme ilişkin gerekçeli karar tebliği yapılmadığından hükmün kesinleşmediği ve bu aşamadan sonra yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olduğu, temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olup Mahkeme tarafından verilen eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 16/03/2022 tarihli ek kararın da hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;