Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/7661 K.2023/7788

madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara ilişkin itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/1266 değişik iş sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2009 tarihli ve 2007/169 Esas, 2009/291 Karar sayılı kararı ile verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri" uygulanmasına ilişkin karara ilişkin itirazın "reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.03.2022 tarihli ve 2022/3496 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2022 tarihli ve KYB-2022/38345 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2022 tarihli ve KYB-2022/38345 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"" Sanığın üzerine atılı 21.03.2007 tarihinde işlediği suç sebebiyle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi üzerine, anılan karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın üzerine atılı suçtan dolayı olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, suç tarihi olan 21.03.2007 tarihi ile merciince verilen 14.12.2021 karar tarihine kadar söz konusu süresinin dolduğu gözetilmeden, düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.03.2007 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2007 tarihli ve 2007/254 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2009 tarihli ve 2007/169 Esas, 2009/291 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

B. Sanık müdafiinin karara itiraz etmesi üzerine itirazı inceleyen mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.12.2021 tarihli ve 2021/1266 Değişik iş sayılı kararı ile, 6545 sayılı Kanun'la getirilen değişiklik öncesi uygulanan tedavi ve denetimli serbestlik kararının sanık lehine olduğu gerekçesiyle "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

C. Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede mercii adının "Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi" yerine "Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesi" olarak yazılmasının maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı 21.03.2007 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi üzerine, karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın üzerine atılı suçtan dolayı olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu,

iddianame düzenlenmesi ve sanığın sorgusundan sonra 14.10.2009 tarihinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verilmesini takiben zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadığı dikkate alındığında suç tarihi olan 21.03.2007 tarihinden merciince verilen 14.12.2021 karar tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin dolduğu, mahkemece düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, "itirazın kabulü" yerine "itirazın reddine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,