Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/8145 K.2024/19331

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/95 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 20 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 41.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre; 10.03.2020 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğuna dair tanıkların soyut beyanları dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada beyanları ile suç konusu uyuşturucu madde ile ilgisini açıklayarak kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanığın, bu eyleminden sonra 05.04.2020 tarihinde de uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşıldığından hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmamakla birlikte;

Zincirleme suçlarda, etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmadığına bakılmaksızın, zincire dahil olan her suç yönünden ilgili ceza maddelerinin hükümleri olaylara ayrı ayrı uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, bu cezalardan en ağır olanına 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında sonuç cezanın tayin edilmesi gerektiği; bu itibarla, 10.03.2020 tarihli eylemi bakımından etkin pişmanlık gösterdiği ve bahse konu eylemine 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği de gözetilerek,

sanığın her iki eylemi yönünden ayrı ayrı ilgili ceza maddelerinin uygulanarak, en ağır cezanın tespit edildiği eylem esas alınmak suretiyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,