Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/8233 K.2024/19177

Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması ( Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulunduruma suçu yönünden verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a)bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/237 Esas, 2021/325 Karar sayılı kararı ile sanığın;

1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) benleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

2. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3. Eksik araştırma yapıldığına,

4. Kabule göre, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

5. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

6. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2020/20-327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararında sosyal amaçla bulunulan yerlere ilişkin, "...Toplumsal bir hedefe yönelik amaçlarla “toplu bulunulan” yerlerdir.

Kanun koyucunun “toplanılan” yerine “toplu bulunulan” kavramını tercih etmesi önem arz etmektedir. “Toplanma” kavramı, bir alan veya yerde daha önceden var olmayan kişilerin bir araya gelmelerine ve bir süre sonra ayrılmalarına işaret etmekteyken “Toplu bulunma” kavramı zaten var olan ve süregelen bir durumu ortaya koymaktadır.

Bu bakımdan toplumsal amaçla da olsa geçici bir süreliğine toplanılan bina ve tesisler bu madde kapsamında değerlendirilemeyeceklerdir. " şeklinde tanımlama da nazara alındığına, suçun işlendiği şehirlerarası dinlenme tesisinin sosyal amaçla toplu bulunulan yerlerden olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının oluştuğu kabul edilip bu husus da gerekçe gösterilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2. İkinci kez tekerrüre esas alınan Hendek 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/118 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararının birden fazla mahkûmiyet hükmü içermesine rağmen hangi mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi ve ilk tekerrüre esas alınan Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/667 Esas,

2017/282 Karar sayılı kararına konu hükmün “hakaret” suçuna ilişkin olması ve 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,