Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/901 K.2022/11803

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler: 1- Şüpheli ... hakkında, 18/03/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2017 tarihli ve 2017/57491 soruşturma, 2017/11814 esas, 2017/8794 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2-Yine şüpheli hakkında, 31/03/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2017/76466 soruşturma, 2017/15537 esas, 2017/11404 sayılı iddianamesi ile, İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, ayrıca.

22/04/2016 ve 20/02/2017 tarihli eylemleri nedeniyle yürütülen soruşturmada, suçların 24/05/2017 tarihli iddianameden önce işlendiği, TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerekeceği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına, karardan bir örneğinin gereği için İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2017/215 esas, 2018/301 sayılı kararı ile davanın, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/430 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

3- İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

4- Dosya arasında bulunan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararının incelenmesinde;

a-) Sanığın 15/02/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2014 tarihli ve 2014/18003 soruşturma, 2014/17097 esas, 2014/1330 sayılı iddianamesi ile Bakırköy Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

b-) Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 11/03/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

c-) Kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbarda bulunulması üzerine; Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 03/03/2020 tarihli ve 2018/126 esas, 2020/56 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3, 62 , 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

d-) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/06/2021 tarihli ve 2020/1740 esas, 2021/1612 sayılı kararı ile, “istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında evvelce 15/02/2014 tarihinde işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetime tâbi tutulmasına dair Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararının 11/03/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla,

İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararında yargılama konusu olan 18/03/2017 tarihli suçun, daha önce Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında zorunlu olarak verilmiş olan 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali mahiyetinde bulunduğu ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilip, ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 18/03/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2017 tarihli iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi delaletiyle 191/1 ve 53.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yine şüpheli hakkında, 31/03/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli iddianamesi ile, İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2017/215 esas, 2018/301 sayılı kararı ile davanın, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/430 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya arasında bulunan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararının incelenmesinde.

Sanığın 15/02/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 11/03/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbarda bulunulması üzerine. Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 03/03/2020 tarihli ve 2018/126 esas, 2020/56 sayılı kararı ile, hükmün

açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3, 62 , 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/06/2021 tarihli ve 2020/1740 esas, 2021/1612 sayılı kararı ile, “istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan.

“Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” amir hükmü ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki ve 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda, sanık hakkında daha önceden Bakırköy 1.Çocuk Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/329 esas, 2015/88 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 11/03/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca verildiği,

kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihlerinin 18/03/2017 ve 31/03/2017 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden,

sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması ve yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın incelemeye konu eylemlerini, Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçların sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği,

kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylemler nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince “düşme kararı” verilip mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemidir.

Ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres

kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılarak, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılarak, MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, MERNİS adresinin olmadığının tespiti halinde ancak 35. maddeye göre daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği anlaşıldığından,

gerekçeli kararın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi yerine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçerli olmadığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesinde yer alan; “Hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir” şeklindeki düzenleme karşısında; kanun yararına bozma istemine konu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği anlaşıldığından, kararın usulune uygun şekilde tebliği ile kesinleştirilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, bu nedenle kanun yararına bozma isteminin bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenle, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştirilmesinden sonra kanun yararına bozma incelemesi yapılabileceğinden, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/430 esas, 2018/424 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine,