Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/9280 K.2025/2780

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan hapis cezasının süresine göre 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 4. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı konusunda keşif yapılmaması suretiyle eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Re'sen nazara alınacak hususlara, İlişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün şahsi indirim hallerinden olması ve Bölge Adliye Mahkemesince şahsi indirim hallerinin varlığı halinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-c maddesi gereğince duruşma açılmaksızın karar verilebileceğinin anılan yasa maddesi uyarınca mümkün olması sebebiyle Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR