Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/9898 K.2022/8878

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli 2020/414 esas ve 2021/83 sayılı mahkûmiyet kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 20/09/2021 tarihinde 2021/13979 esas ve 2021/8937 karar sayı ile temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemizin temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazısında, “İtirazın konusu: Sanık hakkında 2.kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde tekerrüre esas alınan İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarih ve 2011/413 esas, 2013/460 karar ilamında, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapmak suçlarından mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığı anlaşılmış olup, sadece örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle TCK'nun 58/9 maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması halinde sanığın ikinci kez mükerrir sayılamayacağı,

adli sicil kaydında bu şartları taşıyan başkaca mahkûmiyeti de bulunmadığı gözetilmeksizin, hapis cezasının ikinci kez mükerirrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, sanık hakkında kurulan hükümdeki 2.kez tekerrür uygulamasına ilişkin bendin çıkarılması suretiyle de hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yerine, bu husus bozma ve düzeltme sebebi yapılmaksızın temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle karara itiraz etmek gerekmiştir.” denilerek sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasının usule uygun olmadığını belirtmiştir.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamın örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ve örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve bu kararın kanuni sonucu olarak hükmolunan cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilen sanığın; ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı bu nedenle sanık ...'in ikinci kez mükerrir olmadığı, ancak;

örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin önceki mahkûmiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin sanık ... hakkındaki 20/09/2021 tarihli 2021/13979 esas ve 2021/8937 karar sayılı temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA,

3- Dairemizin 20/09/2021 tarihli 2021/13979 esas ve 2021/8937 sayılı kararının ''1'' nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

1-Sanıklar Mustafa ve Ozan hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafileri ile sanık ...'nın dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ilamının örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ve suçun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamaması karşısında; temyize konu kararda sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 106/3. maddesinde, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Yasa"nın 81. maddesiyle yapılan değişiklikle adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- 7242 sayılı Kanun"la yapılan değişiklikler nedeniyle, TCK’nın 53. maddesinin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanıklar Mustafa’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 9 numaralı " Sanığın İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince de verilen hükümde hakkında 5237 sayılı yasanın 58. maddesi uygulanmış ve böylece hakkında 2 kez tekerrür hükümleri uygulandığından 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi uyarınca iki defa tekerrür hükümleri uygulandığından KOŞULLU SALIVERMEDEN YARARLANDIRILMADAN HAPİS CEZASININ İNFAZINA" şeklindeki bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması,

2- Hüküm fıkralarındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerde yer alan "ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine, ” ibaresinin çıkarılarak yerlerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına“ ibaresinin yazılması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin yazılması,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlere yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE; hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

12/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.