Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/9959 K.2023/10649

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2012 tarih, 2012/195 Esas, 2012/188 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ...'ın aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2012 tarih, 2012/195 Esas, 2012/188 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerin Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 23.01.2019 tarihli ve 2015/9791 Esas, 2019/566 Karar sayılı kararı ile;

"1. Dava dosyasına konu suç nedeni ile tutuklu bulunan sanıklara iddianamenin 11.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların savunmalarının alındığı duruşma tarihinin de 12.06.2012 olduğu, CMK'nın 176/4. maddesi uyarınca tebliğ ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği ancak bu süreye uyulmamasına rağmen sanıklara CMK'nın 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini istemeye hakları olduğunun hatırlatılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-b maddesi uyarınca savunmalarını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma hakkının kullandırılmaması sureti ile sanıkların savunma hakkının kısıtlanması ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi,

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Dosya içerisinde yer alan gizli soruşturmacı görevlendirme kararı, arama kararı ve kan örneği alınmasına ilişkin kararların onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulundurulmaması suretiyle CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması,

4. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 08.10.2015 tarih ve Esas 2014/140; Karar 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi 25.03.2022 tarih, 2019/133 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ... açısından 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle

Sanığın suçu kabule yönelik beyanları ve gösterdiği pişmanlık nazara alındığında ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması ve indirim sebeplerinin eksik uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; Yerel mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Adana Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü’ne gelen istihbari bilgide sanıklar ... ve ...'ın Şakirpaşa mahallesinde kaldıkları ve bu mahallede uyuşturucu madde satışı yapıldığının bildirilmesi üzerine kollukça yapılan takiplerde 30.10.2011, 3.11.2011, 9.12.2011 tarihlerinde mahalle içerisinde gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kişilere sanık ... ve diğer sanık ...'in uyuşturucu madde satışı yaptıkları, kolluk güçlerinin bu sanıklardan uyuşturucu maddelerinin güven alımlarını yaptıkları, buna ilişkin tutanak tutulduğu,

sanıkların da savunmalarında atılı suçu işlediklerini ikrar ettikleri, sanıkların bu haliyle uyuşturucu madde ticareti yaptıklarının sabit olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve mahkemenin delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, adli para cezasının tespitinde alt sınırdan uzaklaşılmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR