Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10087 K.2023/10239

Tawfık yönünden temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

sanık ...'ın sanık müdafiinin temyizinden sonra temyizden feragat ettiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli, 2020/216 Esas ve 2020/392 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis, 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli, 2021/151 Esas 2021/148 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık M.

Tawfık müdafii ile sanık ... taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.09.2022 tarihli ve 2021/5381 Esas, 2022/9204 Karar sayılı kararı ile. "Sanıklar yakalandıklarında kimlik tespitinin beyanlarına göre yapıldığının ve dosya kapsamındaki sanık ...’a ait Göç İdaresi Geçici Koruma Kimlik Belgesinin denetime olanak vermeyecek şekilde onaysız fotokopi olduğunun anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.04.2015 tarih, 2014/10-623 Esas ve 2015/117 Karar sayılı kararında da yabancı uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan sanıkların nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğunun belirtildiği.

6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 91. maddesinde geçici korumanın "Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir." şeklinde hüküm altına alındığı, bu kişilerin Türkiye'ye kabulü, Türkiye'de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceğinin belirtildiği.

6458 sayılı Kanun'un 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13.10.2014 No: 2014/6883 Dayandığı Kanun'un Tarihi: 04.04.2013 No: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazete'nin Tarihi: 22.10.2014 No: 29153) 21. maddesinde;

bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliklerine ilişkin belge sunamamaları halinde, aksi ispat edilinceye kadar beyanlarının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemelerinin getirildiği, 22. maddesinde ise;

kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25.04.2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceğinin belirtildiği, 6458 sayılı Kanun'un 121. maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, Dikkate alınarak.

Somut olayda, sanıkların Suriye vatandaşı olduklarının kendi beyanları ile sanık ...’a ait onaysız belgeye göre tespit edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, yabancı uyruklu sanıklara ait nüfus ve adli sicil kayıtlarının vatandaşı olduğu ülke ve gerektiğinde uluslararası kurum ve kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilmesi gerektiği, sanıkların resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemediği takdirde soruşturma makamınca sanıkların beyanları üzerine tespit edilen kimlik bilgileri,

dosya içerisindeki parmak izi ve fotoğraf kayıt formu ile sanıkların temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 ve 22. maddeleri uyarınca sanıkların Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadıklarının ve varsa yabancı kimlik numarası ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimlikleri bu şekilde belirlenmiyorsa 6458 sayılı Kanun'un 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21. ve 22. maddeleri gereğince gerekli kayıtlarının yapılıp geçici koruma belgesi çıkarılıp gönderilmesinin istenilerek,

belirlenen kimlikleri esas alınıp hükümlülüklerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Konya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/521 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis, 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık M. Tawfık yönünden temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık M. Tawfık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay ve arama tutanaklarının içerikleri, sanıkların savunmaları, sanıkların amfetamin, sentetik kannabinoid ve esrar içeren uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği evde birlikte ikamet etmeleri, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırlarının çok üzerinde olması karşısında sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde üzerlerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri sabit kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden. Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, 23.02.2023 tarihli celsede bozmaya karşı Türkçe bildiğini belirtip tercümansız olarak savunma yapan sanığın 10.04.2023, 08.05.2023, 31.05.2023, 03.07.2023, 13.07.2023, 18.07.2023, 25.07.2023, 07.08.2023, 17.08.2023, 26.08.2023, 13.09.2023, 02.11.2023, 14.11.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği,

temyiz davasının istek şartına bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının sanık yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık M.

Tawfık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Kendisinde uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmalarının aksine, diğer sanık ...'a ait olduğu anlaşılan ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin Riyad'ın sonradan döndüğü soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde.

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, 23.02.2023 tarihli celsede bozmaya karşı Türkçe bildiğini belirtip tercümansız olarak savunma yapan sanığın 10.04.2023, 08.05.2023, 31.05.2023, 03.07.2023, 13.07.2023, 18.07.2023, 25.07.2023, 07.08.2023, 17.08.2023, 26.08.2023, 13.09.2023, 02.11.2023, 14.11.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/521 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedenine göre sanık M.