Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10242 K.2023/8064

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarih, 2013/304 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 14 yıl 22 gün hapis ve 15.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarih, 2013/304 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2020 tarihli ve 2019/7629 Esas, 2020/2765 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2022 tarih, KD-2022-35406 sayılı itiraz yazısı ile sanık lehine yaptığı itiraz sonucunda Dairemizin 01.06.2022 tarihli ve 2022/7067 Esas, 2022/7108 Karar sayılı kararı ile;

"28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan 'beş yıldan onbeşyıla kadar' ibaresinin 'on yıldan az olmamak üzere' şeklinde değiştirildiği ve CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti suçunun zorunlu müdafii görevlendirmesi gerektirdiği gözetilmeden,

müdafii bulunmaksızın sanığın yargılamasına devam olunması ile UYAP kayıtlarına göre aynı yargı çevresinde bulunan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarih, 2022/206 Esas, 2023/41 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 14 yıl 22 gün hapis ve 15.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek bir neden bulunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 11.02.2013, 03.03.2013, 26.04.2013 tarihlerinde haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kesinleşen diğer sanıklarla birlikte üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında “11.02.2013, 03.03.2013, 26.04.2013” olan suç tarihlerinin “26.04.2013” olarak yazılması,

2. Hükme esas alınan olay tutanakları, ifade tutanakları, iletişim tespit tutanakları ve dayanak mahkeme kararları, ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin ekspertiz raporlarının denetime imkan sağlayacak şekilde dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temel ceza belirlenirken "sanığın kastının yoğunluğu ve ortaya çıkan zarar nazara alınarak hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden kanunda yazılı alt sınırdan ayrılmak için bir neden görülmeyip" denildikten sonra temel hapis cezasında teşdit uygulanarak hüküm fıkrasında çelişki yaratılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR