Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10547 K.2024/16269

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2017/396 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarih ve 2021/3483 Esas, 2022/1165 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının, sanık müdafileri taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.12.2022 tarihli ve 2022/13166 Esas, 2022/14039 Karar sayılı kararı ile; "... yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'un olay yerinde yakalanması, kolluk ifadesinin müdafii huzurunda alınması, duruşmada SEGBİS ile hazır edilen sanık ...'in kendisine gösterilmesi,

olay tarihinde sanık ...'un yanında yakalanan tanık Umut'un beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in, sanık ...'a esrar sattığı sabit ise de; aynı site içerisinde bulunan ihbara konu 415 ve 461 nolu dairelerde ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna, hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklarla birlikte hareket ederek uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, hakkında koşulları bulunmadığı halde,

TCK'nın 188/4-a ve 5. maddeleri uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Eylemin sabit olmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

25.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 137 nci maddesi (7078 sayılı Kanunla yasalaşan) ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle, "5 gün" olan adli para cezası alt sınırının "1000 güne" çıkarıldığı, sanığın sabit görülen 10.06.2017 tarihli eylemi, anılan yasa değişikliğinden önce işlediği ve bozma sonrasında sanık hakkında "teşdit nedeni bulunmadığı" gerekçesiyle alt sınırdan temel ceza tayinine gidildiği gözetilmeden, temel adli para cezasının "1000 gün" karşılığı olarak belirlenip, artırım ve indirimlerin buna göre yapılması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/105 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Temel cezanın belirlendiği birinci paragrafında yer alan "1.000 gün" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5 gün" ibaresinin; takdiri indirime ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "833 gün" ibaresinin çıkarılarak, yerine "4 gün" ibaresinin; gün cinsinden adli para cezasının paraya dönüştürülmesine ilişkin dördüncü paragrafı ve sonuç cezaya ilişkin beşinci paragrafında yer alan " 16.660 TL" ibarelerinin çıkarılarak,