Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/1067 K.2023/10633

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/388 Esas 2019/420 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2019/5395 Esas, 2021/1198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna, 2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması sonucunda cezanın yarı oranında düşmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

21.04.2019 günü Beykoz Devriye Ekipler Amirliğine bağlı sivil ekipler tarafından 34.... plakalı araca şüpheli bir şahsın bindiğinin görülmesi üzerine aracın durdurulduğu, aracın sağ ön koltuğunda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Emrecan U.'nun oturduğu, tanığın üst aramasında herhangi bir olumsuzluğa rastlanılmadığı, aracın sağ arka tarafında oturan sanık ...'ün pantolonunun kemer kısmının kabarıklık fark edildiği ve buradan kağıda sarılı vaziyette 8 parça halinde eroin maddesini sanık ...'ın rızasıyla görevli polislere teslim ettiği,

aracın ön tarafının 2 metre ilerisinde yerde 3 parça halinde gazete kağıdına sarılı vaziyette eroin maddesinin görülerek muhafaza altına alındığı, bu maddelerin sanık ...'ın üzerinden elde edilen maddelerle birebir örtüştüğü, sanık ... duruşmada tanık Emrecan'a uyuşturucu satmadığını savunmuş ise de;

polis merkezinde müdafi huzurunda alınan savunmasında araçta tanık Emrecan'a 60,00 TL karşılığında 3 parça uyuşturucu madde verdiğini ikrar ettiği, Cumhuriyet savcısındaki ifadesinde de tanık Emrecan'ın kendisinden uyuşturucu istediğini, 3 parça uyuşturucuyu kendisine verdiğini, uyuşturucuyu para karşılığında vermediğini fakat Emrecan'ın "sen bunları parayla satın aldın" diyerek 60,00 TL'yi cebine sıkıştırdığını savunduğu,

sanığın soruşturma aşamasında ikrarı bulunmaması halinde ele geçen madde miktarı itibariyle eyleminin kullanmak amacı ile uyuşturucu bulundurma olarak kabul edilebileceği ancak sanığın tanık Emrecan'a 60,00 TL karşılığında 3 parça uyuşturucu madde verdiğini soruşturma aşamasında kendisi beyan etmekle kendi suçunu ikrar edip ortaya çıkmasını sağladığı, sanığın kendi beyanıyla uyuşturucu maddeyi bir başkasına temin ettiğini söyleyip suçunun ortaya çıkmasını sağladığından hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü (Esastan Ret)

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2019/5395 Esas, 2021/1198 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,