Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10863 K.2023/8563

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/656 Esas, 2015/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

3. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/656 Esas, 2015/341 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2020/9674 Esas, 2022/9361 Karar sayılı kararı ile; "Yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, ceza infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığa ceza infaz kurumu aracılığı ile 12/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, CMK'nın 35. maddesinin 3. fıkrası gereğince tutuklu bulunan sanığa tebliğ edilen kararın, kendisine okunup anlatılması gerektiğinden, sanığa yapılan tebligatın usulûne uygun olmaması nedeniyle, sanığın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın cebinde bulunan boş sigara paketi içinde 64 fişek eroin içeren madde bulunması karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin paket sayısı, miktarı, sanığın savunması ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/765 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin görevsizliğine, sanığın eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince yargılanması hususunda dosyanın Konya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karar 07.11.2022 tarihinde itirazın reddiyle kesinleşmiştir.

5. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin

dördüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında verilen cezanın 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine hükmedilmiştir. 6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; uyuşturucu madde ticaretini gösterir delil olmadığına, ele geçirilen miktarın yasal kullanım sınırları içinde olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın kolluk tarafından şüphe üzerine durdurulduğu, üzerinde bulunan 64 parça net 0,99 gr eroin ile 1 adet suboxone hapı rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ele geçen eroini 90 parça olarak aldığını, günde 30-40 paket kullandığını, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu söylediği, ele geçen eroinin satışa hazır paketler halinde bulunması, paket sayısının çokluğu, saat 21.00 sıralarında yakalanması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın günde 30-40 paket eroin kullandığına ilişkin savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği,

sanığın suçunun ortaya çıkmasına veya suç ortaklarının yakalanmasına herhangi bir yardım ve hizmeti bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama süresindeki işlemlerin, usül ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın suça konu uyuşturucu maddeleri satın aldığı kişiyi söyleyerek akabinde fotoğraflarından teşhis ettiği Arzu isimli şahıs hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 tarihli ve 2014/10038 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının akıbetinin araştırılması, dava açılmış ve derdest olması halinde dosyanın getirtilip incelenerek gerektiğinde davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içine konulması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR