Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/11252 K.2023/7757

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Van

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2021/26 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 16 yıl 4 ay 25 gün hapis ve 34.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Van Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/950 Esas, 2022/1269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 12.09.2020 tarihli eylem yönünden, atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine.

14.09.2020 tarihli eylem yönünden ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş olup, 12.09.2020 tarihli eylem yönünden verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. C.

Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/950 Esas, 2022/1269 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.12.2022 tarihli ve 2022/14864 Esas, 2022/14038 Karar sayılı kararı ile; "....yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

1. Somut olaya ilişkin herhangi bir fiziki takip bulunmadığı gözetilmeden, tanık ...’ın alışverişin yapıldığı yere ilişkin soyut beyanı esas alınarak yapılan keşif sonucu düzenlenen 03/02/2022 tarihli bilirkişi raporuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanması ve TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nın 188/4 a ve b bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği kabul edilerek, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Van 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/10/2019 tarih, 2019/291 -319 sayılı, 11/02/2020 kesinleşme tarihli ilamında. TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca 1. kez tekerrür uygulamasına esas alınan Van 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2018 tarih, 2017/480 esas ve 2018/138 karar sayılı, 06/03/2019 kesinleşme tarihli ilamıyla, sanık ... hakkında hüküm tesis edilmediğinin.

“Semih Teyfun” isimli başka bir şahıs hakkında mahkûmiyet kararı verildiğinin ve sanık ...’nin adli sicil kaydında da bu ilamın yer almadığının anlaşılması karşısında; bu çelişkinin giderilmesi, sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Van Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Eylemin sabit olmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine. 2. Tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamında yer alan olay tutanağının ve uzmanlık raporlarının içerikleri ile hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık...in kollukta müdafii huzurunda alınan beyanı ve teşhisi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, 14.09.2020 tarihinde tanık...e iki beste halinde 0,475 gram eroin temin ettiğinin sabit olduğu, temel cezanın uyuşturucu maddenin miktarına ve 5237 sayılı Kanunun 61 inci maddesindeki ölçütlere göre alt sınırdan belirlendiği, suç konusunun eroin olması nedeni ile 1/2 oranında artırım uygulandığı,

sanığın yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak takdiri indirim yapıldığı, ikinci kez tekerrüre esas alınan Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/291-319 sayılı ilamında yer alan birinci kez tekerrüre esas ilam, hatalı olarak gösterilmiş ise de, bu hususun infaz sırasında gözetilmesinin mümkün olduğu, ayrıca sanığın adli sicil kaydında, söz konusu ilam yönünden, birinci kez tekerrüre esas alınabilecek Van

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/155-350 sayılı ilamının da bulunduğu dikkate alındığında, sanığın söz konusu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrirliğine karar verildiği gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/291-319 sayılı ilamının istinaf incelemesi sırasında, Van Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 kesinleşme tarihli, 2019/81 Esas ve 2020/144 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak, yeniden kurulan hükümde, birinci kez tekerrüre esas alınan ilamın doğru şekilde gösterildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi