Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13589 K.2023/11319

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2011/1286 Esas, 2013/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 07.03.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.06.2014 tarihli ve 2013/1091 Esas, 2014/5409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 20.12.2018 tarihli ve 2017/5171 Esas, 2018/9672 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetimli serbestlik tedbiri süresinde ceza infaz kurumunda olup olmadığının araştırılmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca gerekli araştırmaların yapılmaması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

E. Bozma sonrası yapılan yargılamada Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2019 tarihli ve 2019/356 Esas, 2019/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

F. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 14.12.2020 tarihli ve 2020/862 Esas, 2020/8932 Karar sayılı kararı ile; yargılamada basit yargılama usulünün uygulanmasının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

G. Bozma sonrası yapılan yargılamada Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2012/15 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; askerde olduğu için denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uyamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

"Sanığın 11.06.2011 tarihinde kova düzeneği ile esrar içtiğinin görülmesi ile başlatılan soruşturma sonucu açılan kamu davasında sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş, sanığın sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 20.12.2018 tarihli kararı ile sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazında ceza infaz kurumunda olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama eksiklikler giderilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 14.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması sebebiyle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada basit yargılama usulü uygulanmaması kararı ile mahkûmiyetine" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2012/15 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,