Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15092 K.2023/10505

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2019/179 Esas, 2020/149 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/1992 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2023 tarihli ve 2021/8955 Esas, 2023/1270 Karar sayılı kararı ile;

" 1. Dosya kapsamından, uyuşturucu madde satışının, araç içerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla, araç "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarının belirtilmemesi...

" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/242 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Somut ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında beraat kararı verilen Musa'nın işyerinde, sanık ve sanıkla birlikte yargılanarak hakkında mahkûmiyet kararı verilen temyiz dışı sanık Abdülkadir'in birlikte hareket ederek uyuşturucu madde sattıkları yönünde alınan istihbari bilgiler doğrultusunda işyerinin takibe alındığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Ergin'in olay günü sanığın kullanmış olduğu telefonu arayarak uyuşturucu madde istediği, sanığın Ergin'i Musa'nın işyerine çağırdığı,

sanığın diğer sanık ...'e uyuşturucu maddeyi vererek uyuşturucu madde almak için gelen Ergin'e götürmesini istediğini, Ergin'in uyuşturucu maddeyi aldıktan sonra Abdulkadir'e parayı verdiği, Abdulkadir'in de almış olduğu parayı sanık ...'ya götürdüğü ve Ergin'in ise uyuşturucu madde ile yakalandığı; sonrasında üç sanığın birlikte işyerinden çıkarak Musa'nın aracına bindikleri ve kolluk görevlileri tarafından sanıklara müdahale edildiği, sanığın üzerinde ve araca atmış olduğu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda.

Ergin'in telefonunda sanığın kullanmış olduğu telefonun "Musto yeni" olarak kayıtlı olması, diğer sanık ...'in beyanlarının Ergin'in beyanlarını doğrular nitelikte olması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, bozma ilamı doğrultusunda uyuşturucu madde satışının, araç içerisinde gerçekleştiği ve araç içinin "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi gereğince arttırım yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/242 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,