Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2023/15221 E. , 2025/7501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/516 E., 2023/159 K. SUÇ/SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet (Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Kabul edilebilir bir tem
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2023/15221 E. , 2025/7501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/516 E., 2023/159 K. SUÇ/SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet (Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23. maddesinin bir ile sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği; Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesi uyarınca, 08.03.2022 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı üzerine, sanığın müracatı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanıldığı, sanığın 29.07.2022 tarihli görüşmeye katılmaması üzerine yapılan ilk ihtaratın 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın bu ihtarat üzerine de görüşmeye gelmemesi üzerine yapılan ikinci ihtaratın da 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği dolayısıyla tebligatlarının usulsüz olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 191/4-a maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, 02.07.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.