Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15769 K.2024/587

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/566 Esas, 2019/207 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına karar verilmiş ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/1257 Esas, 2020/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiniin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.11.2021 tarihli ve 2020/3234 Esas, 2021/12532 Karar sayılı kararı ile;

"1-Tanıklar ... ve ...'ın soruşturma aşamasında müdafii bulunmaksızın, kolluk tarafından alınan beyanlarından dönmüş olmaları nazara alındığında, tanık ...'un beyanı dışında aleyhine delil bulunmayan aşamada, suç ile ilgisini açıklayarak kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmesi,

2- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

3- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2022 tarihli ve 2022/8700 Esas, 2022/8333 Karar sayılı kararı ile; "Hüküm fıkrasında, TCK’nın 188/3 – 4, a maddeleri uyarınca belirlenen 15 yıl hapis ve 1500 gün karşılığı adli para cezası üzerinden TCK’nın 192/3 maddesi uyarınca 1/ 4 oranında indirim yapılacağı belirtildikten sonra fiilen 1 /2 oranında indirim yapılarak cezanın 7 yıl 6 ay hapis ve 750 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle hükmün karıştırılması," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/531 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

2. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

3. Delillerin hukuka aykırı yöntemle elde edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Savunma, kolluk tutanakları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, kovuşturma aşamasında tanık olarak beyanı alınan Mustafa'ya eroin içeren madde sattığı gerekçesiyle mahkûmiyetine,

Sanığın beyanı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığından hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına,

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/531 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “....tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin”

ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,