Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15881 K.2023/11322

Sanık müdafiinin Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı asıl karara; şikâyetçi Mersin İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün vekilinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı ek karara yönelik temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci

maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/417 Esas, 2015/688 Karar sayılı kararı ile Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/462 Esas, 2015/737 Karar sayılı kararı ile Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/456 Karar sayılı kararı ile Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/585 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

E. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2015/177 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararı ile; sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 187 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

F. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2015/177 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.11.2021 tarihli ve 2021/9822 Esas, 2021/12440 Karar sayılı kararı ile;

" 1- Suça konu ürünlerin analiz sonuçlarına göre, “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” gıda maddeleri niteliğinde olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya bu konuda uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre;

a) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin ''23/07/2014, 03.09.2014, 22.10.2014, 13.01.2015, 13.02.2015” yerine ''25.07.2014 - 22.11.2015'' olarak gösterilmesi,

b) Sanığa isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 187/1. maddesinde düzenlenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunu oluşturduğu, ancak birleşen dosyalardaki eylemlerle ilgili olarak TCK 186 ve 193. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, söz konusu eylemler nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK 187/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

c- Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; davaya katılmasına karar verilen Akdeniz İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmasının mümkün olmaması nedeniyle, kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

G. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararı ile; sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

H. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı ek kararı ile şikayetçi vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği "sıfat yokluğu nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri özetle; 09.06.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi, 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Şikayetçi kurumun katılan sıfatının bulunduğuna, 3. Şikayetçi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Adli Tıp Kurumu'nun raporu kesin kanaat bildirmediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Tanık dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Suç konusu ürünler sanık tarafından üretilmediğinden sanığa beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 25.07.2014 tarihinden itibaren Mersin ili Akdeniz ilçesi Hal mahallesinde bulunan Pelit Bal Ürünleri ... isimli iş yerinde gıda maddesi olarak macun ürettiği, birleşen dosyalarda suç konusu olan macunların analizinde; macunların içerisinde sildenafil isimli madde bulunduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumunun raporunda suça konu maddelerin kişinin sağlık ve hayatını tehlikeye sokabileceğinin mütalaa edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı Ek kararı yönünden Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı Kanun'un ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, sanığa yüklenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında verilen hüküm yönünden

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı Ek kararı yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararın temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı şikâyetçi Mersin İl Tarım ve Orman Müdürlüğü vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,