Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/159 K.2023/1860

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/138 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.11.2021 tarih ve 2021/2145 Esas, 2021/2785 Karar sayılı kararı ile, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.06.2022 tarihli ve 2022/1933 Esas, 2022/7348 Karar sayılı kararı ile;

1- Sanık ...'in beraat eden ve temyiz dışı diğer sanıklar ile İstanbul il merkezine gittikleri, Merzifon ilçe merkezinde rutin olarak yapılan kontrolde yakalandıklarında aracın arka koltuğunda oturan sanık ...'in yanında suça konu 331 gram gelen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği,

temyiz dışı sanık...'ın soruşturma aşamasında ele geçen maddeyi sanığın elinde gördüğünü, kovuşturma aşamasında maddeyi sanığın elinde görmediğini ancak sanığa ait olduğunu beyan ettiği, diğer temyiz dışı sanık ...'in tüm aşamalarda maddeden haberinin olmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamına göre, sanığın ikrarına dayanılmadan diğer delillerle de eylemi sübuta erdiğinden hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

3- Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı

Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle

1. Sanık hakkında uygulama şartları oluşmadığından tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanığın cezaevine nakli için düzenlenen sarf kararlarının yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü olan içerisinde sanık ... ve haklarında verilen beraat kararı kesinleşen diğer sanıklar .... ve......'ın bulunduğu aracın durdurulduğu, alınan arama kararı neticesinde aranan aracın içerisinde sanık ...'ın oturduğu koltuğun yanı olan arka sol koltuk üzerindeki poşette sentetik kannabinoid grubundan uyuşturucu maddenin ele geçtiği, sanığın ikrarı, temyiz dışı sanıkların beyanları

ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ikrarına dayanılmadan diğer delillerle de eylemi sübuta erdiğinden hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığının değerlendirildiği, ele geçen sentetik uyuşturucu maddenin miktarı itibariyle kişisel kullanım sınırının oldukça üzerinde olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/581 Esas, 2020/481 Karar numaralı kararı esas alınarak tekerrür hükümleri uygulanmış, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.09.2022 tarih, 2020/581 Esas, 2020/481 Karar numaralı ek kararında infazın durdurulmasına karar verildiği sonrasında 08.01.2023 tarihli ek kararıyla infazın aynen devamına karar verdiği anlaşılmakla sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının bu yöndeki temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.10.2022 tarihli, 2022/205 Esas ve 2022/210 Karar sayılı kararında bozma öncesi sanığın cezaevine nakli için sarf edilen 26.04.2021 tarihli sarf kararları yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

İlk Derece Mahkemesindeki hüküm fıkrasının yargılama giderinin hesaplanmasına ilişkin bölümündeki “Bozma öncesi sanık hakkında yapılan 86,00 TL" ibaresinin çıkartılması ve yerine “61,80 TL” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,