Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15955 K.2025/319

gıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 09.05.2018 tarihli kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 17.05.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 18.02.2021 tarihli, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen ve ertelenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 08.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2021/26838 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89643 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89643 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/1500 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede.

15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/7. maddesinde ''Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde;

ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verilir." şeklinde yer alan yeni düzenlemeye nazaran, Somut olayda, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infazı hususunda inceleme tarihi itibariyle İnfaz Hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği cihetle, görevsizlik kararı verilerek dosyanın İnfaz Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2. Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2016/1557 Esas, 2018/1011 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2015 tarihli ve 2014/160468 soruşturma, 2015/59 sayılı kararını müteakip, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının tebliğ edilmesi üzerine sanığın müdürlüğe başvurduğu, 29.06.2015 tarihinde İnfazda Uyulması Gereken Kurallar Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği,

hastanenin 20.08.2015 tarihli raporunda tedavi programına uyduğunun, tedavinin sona erdirildiğinin bildirilmesi üzerine, Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, 16.02.2016 tarihli grup çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 16.03.2016 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra, 29.03.2016 tarihli 6.oturuma, 12.04.2016 tarihli 7. oturuma, 26.04.2016 tarihli 8. oturuma ve 10.05.2016 tarihli 9. oturuma katıldığı, 24.05.2016 tarihli grup çalışmasının 10. oturumuna katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 29.06.2016 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

çağrı yazısının tebliği üzerine denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlayan sanığın uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurduğu ve 29.03.2016, 12.04.2016, 26.04.2016 ve 10.05.2016 tarihli dört ayrı grup çalışmasına katıldıktan sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu, bu nedenle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması,

bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği cihetle mahkemece durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında, 25.06.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2015 tarihli ve 2014/160468 Soruşturma, 2015/59 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına,

erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 14.02.2015 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için 21.05.2015 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B.

Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 28.05.2015 tarihli ve 2015/8423 DS sayılı çağrı yazısının tebliği üzerine şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 29.06.2015 tarihinde Uyulması Gereken Kurallar Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20.08.2015 tarihli raporunda tedavi programına uyduğunun, tedavinin sona erdiğinin bildirilmesi üzerine Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, 16.02.2016 tarihli grup çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının tebliğ edilmesinden sonra,

29.03.2016 tarihli 6. oturuma, 12.04.2016 tarihli 7.oturuma, 26.04.2016 tarihli 8. oturuma ve 10.05.2016 tarihli 9. oturuma katıldığı, 24.05.2016 tarihli grup çalışmasının 10. oturumuna katılmaması nedeniyle 02.06.2016 tarihlinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 29.06.2016 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, C.

Erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2016 tarihli ve 2014/160468 Soruşturma, 2016/33245 Esas, 2016/28158 sayılı iddianamesi ile yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açıldığı, D. Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.05.2018 tarihli ve 2016/1557 Esas, 2018/1011 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl 3 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 17.05.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, E. Sanığın denetim süresi içerisinde 12.11.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 18.02.2021 tarihli ve 2020/1500 Esas, 2021/1401 Karar sayılı kararı ile, erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, kararın 08.04.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. F. Dosya kapsamına göre. 1. Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2016/1557 Esas, 2018/1011 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, 5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinde yer alan, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarına göre.

6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra, fakat 10.11.2021 tarihli ve 31655 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin yürürlüğe girmesinden önce kapatılmış infaz dosyalarında.

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği, Şüphelinin çağrı yazısı tebliğini takiben müdürlüğe başvurarak Rehberlik ve İyileştirme Program Takviminin düzenlenmesinden sonra, yükümlülük ihlalinde bulunması üzerine uyarılmasına karar verileceği, uyarı yazısının tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe gelerek program takvimi uyarınca belirlenen yükümlülüklerini bir veya birden fazla kez yerine getirmesinden sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde;

ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ikinci uyarıdan sonra müdürlüğe gelmemesi veya gelip de yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde artık ısrar şartının gerçekleşeceği ve infaz dosyasının kapatılması gerekeceği, somut olayda.

Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının tebliği üzerine şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, Uyulması Gereken Kurallar Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevk edildiği, hastanenin raporunda tedavisine gerek olmadığı hususunun bildirildiği, 16.02.2016 tarihli grup çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının tebliğ edilmesinden sonra, 29.03.2016 tarihli 6. oturuma, 12.04.2016 tarihli 7. oturuma, 26.04.2016 tarihli 8. oturuma ve 10.05.2016 tarihli 9. oturuma katıldığı,

24.05.2016 tarihli grup çalışmasının 10. oturumuna katılmaması nedeniyle 02.06.2016 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verildiği, sanığın uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurarak grup - seminer çalışmasının 4 ayrı oturumuna katıldıktan sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması,

bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan "ısrar şartının" gerçekleşmemesi nedeniyle mahkemece "durma" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. 2. Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/1500 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede.

Kabule göre. 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 51/7.maddesinde, ''Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde;

ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verilir." şeklinde yer alan yeni düzenlemeye göre, Somut olayda, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infazı hususunda inceleme tarihi itibariyle İnfaz Hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği, mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosyanın İnfaz Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi de, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Ankara