Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2023/15958 E. , 2024/26056 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 2. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 1. 2014/290 E., 2016/305 K. 2. 2022/756 Değişik iş SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılm
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2023/15958 E. , 2024/26056 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 2. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 1. 2014/290 E., 2016/305 K. 2. 2022/756 Değişik iş SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması 2. İtirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 191/8. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 03.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, hükmün açıklanarak 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2022/208 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararına yönelik itirazın "reddine" kesin olarak karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/13 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/85435 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/85435 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “1-Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2016 tarihli ve 2014/290 esas, 2016/305 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." şeklindeki hüküm karşısında, sanık aleyhine iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasına hükmolunmadığı yani açıklanmasının geri bırakılmasını gerektirir hüküm kurulmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/07/2022 tarihli ve 2022/756 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Sanığın, Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2022 tarihli kararında hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına dair karara karşı itirazını müteakip, bu konuda bir karar vermeden, itiraz konusu olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun şartları açıklanarak "5271 sayılı CMK'nın, 5560 ve 6008 Sayılı Yasalar ile değişik, 231. maddesinin 6. Fıkrasında düzenlenen koşulların da oluşmuş olduğu anlaşılmakla itirazın reddine karar vermek gerekmiş" şeklindeki gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/290 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı incelendiğinde; 1. Şüpheli hakkında, 30.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2014 tarihli ve 2014/1707 Soruşturma, 2014/612 Esas, 2014/346 sayılı iddianamesi ile Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.07.2014 tarihli ve 2014/193 Esas, 2014/780 Karar sayılı kararıyla dosyanın yetkili asliye ceza mahkemesine devrine karar verildiği, 2. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29.03.2016 tarihli ve 2014/290 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 191/8. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 03.05.2016 tarihinde kesinleştiği Anlaşılmıştır. B. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/756 Değişik iş sayılı kararı incelendiğinde; Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03.05.2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 11.01.2020 tarihinde kasten işlediği aynı nev'iden suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2022/208 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararına yönelik itirazın "reddine" karar verildiği anlaşılmıştır. C. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/290 esas, 2016/305 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, atılı suçtan öncelikli olarak sübut bulan eylemine ilişkin lehe olan hükümler de gözetilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesindeki "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." ve anılan Kanun'un 232/6. maddesindeki "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde yükümlülüklere uygun davranmadığı veya aynı suçu yeniden işlemek suretiyle mahkûm olduğu takdirde mahkemenin açıklanmasını geri bıraktığı hükmü açıklayacağı, bu hâlde hükmün açıklanabilmesi için bir cezanın belirlenerek bir hüküm kurulması gerektiği, öncelikle mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi uyarınca denetime imkân verecek biçimde bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/756 Değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli kararıyla hükmün açıklanarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin hükmün itiraz kanun yoluna tabi olduğu, merciin tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin hükme yönelik bir değerlendirme yaparak karar vermesi gerekirken itiraz konusu olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının şartları açıklanarak "5271 sayılı CMK'nın, 5560 ve 6008 Sayılı Yasalar ile değişik, 231. maddesinin 6. Fıkrasında düzenlenen koşulların da oluşmuş olduğu anlaşılmakla itirazın reddine karar vermek gerekmiş" şeklindeki gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2014/290 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2022 tarihli ve 2022/756 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.12.2024 tarihinde karar verildi.