Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15966 K.2024/26063

2. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2. 20.09.2018

SAYISI

1. 2018/82 E., 2018/910 K. 2. 2017/590 E., 2018/361 K. HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN

Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü

infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 07.01.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2018/3005 Esas, 2019/2335 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/13578 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/88668 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/88668 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosyalar kapsamına göre, Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/82 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 18/10/2017 iddianame düzenleme tarihinin ise 25/12/2017 olduğu, Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/590 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 17/08/2017, iddianame düzenleme tarihinin 27/12/2022 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak,

bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/82 Esas, 2018/910 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 18.10.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2017 tarihli ve 2017/6787 Soruşturma, 2017/2971 Esas, 2017/2634 sayılı iddianamesi ile doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.11.2018 tarihli ve 2018/82 Esas, 2018/910 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/590 Esas, 2018/361 sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 17.08.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2017 tarihli ve 2017/4986 Soruşturma, 2017/3000 Esas, 2017/2658 sayılı iddianamesi ile doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.09.2018 tarihli ve 2017/590 Esas, 2018/361 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2018/3005 Esas, 2019/2335 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/82 Esas, 2018/910 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/82 Esas sayılı dosyasındaki suçun 18.10.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin 25.12.2017 tarihinde düzenlendiği, Ceyhan 1. Asliye Ceza

Mahkemesinin 2017/590 Esas sayılı dosyasındaki aynı nev'iden suçun 17.08.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 27.12.2017 tarihinde düzenlendiği, bu halde; sanığın eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/82 Esas sayılı dosya kapsamında yer alan 25.12.2017 tarihli iddianameden önce olması karşısında, sanık hakkında tek bir suçtan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/590 Esas, 2018/361 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Yukarıda anlatıldığı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli kararıyla, sanığın ayrı mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. Kanun yararına bozma istemine konu Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli ve 2017/590 Esas, 2018/361 Karar sayılı kararındaki hukuka aykırılığın, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2018/3005 Esas, 2019/2335 Karar sayılı kararına karşı 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilerek çözülmesinin mümkün olduğu görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli ve 2017/590 Esas, 2018/361 Karar sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,