Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15987 K.2025/629

Antalya 8.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 24.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/10582

sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85392 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85392 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha evvel 08.10.2019 tarihinde işlemiş olduğu değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına ilişkin Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/503 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararının itiraz edilmeden 10.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

incelemeye konu 18.06.2021 tarihli eyleminin 5237 sayılı Kanunu’nun 191/8-b maddesi gereğince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı gözetilerek ikinci suçtan dolayı açılan incelemeye konu kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.05.2022 tarihli ve 2021/573 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında,18.06.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2021 tarihli ve 2021/55750 Soruşturma, 2021/16011 Esas, 2021/12606 Karar sayılı iddianamesi ile Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.05.2022 tarihli ve 2021/573 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1,192/3, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B. Antalya 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/439 Esas ve 2020/432 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 08.10.2019 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi nedeniyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2019 tarihli ve 2019/29820 Esas sayılı iddianamesi ile Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2020 tarihli ve 2019/439 Esas, 2020/432 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, 10.12.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 18.06.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine.

Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/473 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/780 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği, anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesinde yer alan, "Bu Kanun'un a. 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b.

190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanuni bir zorunluluk olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan,

"Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve dokuzuncu fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi veya hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2020 tarihli ve 2019/439 Esas, 2020/432 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesine göre verildiği, kararın 10.12.2020 tarihinde kesinleştiği, kanuni zorunluluk nedeniyle verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Cumhuriyet savcılıkları tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı anlaşıldığından,

sanığın 18.06.2021 tarihli eylemini, Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesince zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun'la değişik 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 18.06.2021 tarihli eylem nedeniyle,

mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilip Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Mahkemesince "düşme" kararı verilip ihbarda bulunulması gerekmekte ise de; zaten ihbarda bulunulduğu ve Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/473 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/780 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği gözetilerek yeniden ihbarda bulunulmayıp yalnızca düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,