Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16384 K.2023/10657

Dairemizin, 03.05.2023 tarihli ve 2020/19665 Esas, 2023/3910 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.09.2023 tarihli ve KD-KD - 2023/77822 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/306 Esas, 2013/293 Karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın; sanığın yüzüne karşı verildiğinden bozma gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmadığından bahisle incelenmeksizin iade ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/306 Esas, 2013/293 Karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin karar sanığın hazır bulunduğu duruşmada verilmişse de;

karar tarihinde başka suçtan Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmada hazır bulundurulan sanığa hükmün tefhimi sırasında 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince ''zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek'' kanun yoluna başvurabileceğinin belirtilmemesi nedeniyle usulsüz tefhim yapılması nedeniyle sanığın temyiz dilekçesinin Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/306 Esas,

2013/293 Karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına ilişkin kararına yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Karar verilmesi gerekirken sanıkla ilgisi olmayan mahkeme, tarih ve esas karar sayılarının yazılması ile kanun yoluna başvurunun usulsüz yapılması yönünden incelenmeksizin iade kararı verilmesi gerekirken sanığın yokluğunda karar verildiği, ceza infaz kurumunda bulunan sanığa usulsüz tebliğ yapılması nedenleriyle incelenmeksizin iade kararı verilmesinde maddi hatalar bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, 03.05.2023 tarihli ve 2020/19665 Esas, 2023/3910 Karar sayılı incelenmeksizin iade ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/369 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,