Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16498 K.2025/1764

2. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

1. 2019/226 E., 2019/418 K.

SUÇ

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN

Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 26.06.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2023/6931 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90841 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90841 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.03.2022 tarihli ve 2019/10-8, 2022/195 sayılı ilâmında yer alan, " ... Aynı mahkemenin farklı esaslarına açılmış bulunan ve soruşturma ya da kovuşturma dosyalarına ilişkin belge ve bilgilere hızlıca ve kolayca ulaşılabilmesine olanak sağlayan UYAP sistemi üzerinden her türlü bilgisine ulaşılabilecek olan 25.04.2010 ve 29.04.2010 tarihli eylemlere ilişkin davaların mahkeme ya da hâkim tarafından bilinmediğinin,

bu bağlamda ayrı ayrı kesinleşmiş söz konusu bu davaların yeni delil ya da olay olduğunun ileri sürülebilmesinin mümkün olmaması ...ayrı ayrı adli para cezasına mahkum edilen sanığın söz konusu eylemlerinin zincirleme suç hükümleri kapsamında kalıp kalmadığı hususunun CMK'nın 309 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan kanun yararına bozma yasa yoluyla incelenmesi gerektiği.." şeklindeki açıklamalar uyarınca,

Dosyalar kapsamına göre, Söke 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2019/226 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 04.07.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 11.07.2017 olduğu, Söke 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/66 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 10.07.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 24.07.2017 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında iki ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/226 Esas ve 2019/418 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 04.07.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2017 tarihli ve 2017/3736 Soruşturma, 2017/1397 Esas, 2017/961 sayılı iddianamesi ile Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle 31.05.2017 tarihinde Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2017/290 Esas sayılı davanın açıldığı, dava açıldıktan sonra işbu suçu işlediği hususunun belirtildiği,

2. Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/380 Esas, 2017/773 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 11.12.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 05.03.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 31.05.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyrınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 26.06.2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/66 Esas ve 2019/505 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında 10.07.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2017 tarihli ve 2017/3881 Soruşturma, 2017/1467 Esas, 2017/1021 sayılı iddianamesi ile Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle 31.05.2017 tarihinde Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2017/290 Esas sayılı davanın açıldığı, dava açıldıktan sonra işbu suçu işlediği hususunun belirtildiği,

2. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli ve 2017/357 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.02.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 05.03.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.06.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/505 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 10.09.2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre,

Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/226 Esas sayılı dosyasındaki suçun 04.07.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin 11.07.2017 tarihinde düzenlendiği, Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/66 Esas sayılı dosyasındaki aynı nev'iden suçun 10.07.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 24.07.2017 tarihinde düzenlendiği, bu halde; sanığın eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/226 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan 11.07.2017 tarihli iddianameden önce olması karşısında, sanık hakkında tek bir suçtan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği,

Somut olayda, zincirleme suç oluşturan aynı nitelikteki iki suç nedeniyle farklı mahkemelere iki ayrı dava açılması üzerine, Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına, Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/505 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verilerek ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

Sanığın, 04.07.2017 ve 10.07.2017 tarihlerinde iki kez "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesine karar verilerek, suçların "bir suç işleme kararının icrası kapsamında" işlenip işlenmediğinin ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılarak belirlenmesi,

zincirleme suç oluşturduğunun saptanması durumunda, bunlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınarak tayin edilecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmasına karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR