Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16741 K.2024/20007

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Mersin

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/291 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, 2. Lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. İkinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicil kaydında yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/501 Esas, 2018/542 Karar sayılı ilamın istinaf incelemesi sonucunda düzeltilerek esastan reddine karar verilerek 18.03.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, temyiz incelemesine konu suç tarihlerinden sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınmayacağı sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin (Kapatılan)

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/474 Esas, 2014/620 Karar sayılı ilamından dolayı ilk kez tekerrür hükmünün uygulanması mümkün ise de atılı suç yönünden de sonradan yapılan değişiklikle basit yargılama usulünün uygulanması mümkün olmakla, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.12.2019, 19.01.2020" yerine yalnızca "29.12.2019" olarak gösterilmesi,

2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine adli para cezasının infazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesi uyarınca yapılacağına karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı, Değerlendirilmiş;

bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmında yazılı "29.12.2019" ibaresinden sonra gelmek üzere "19.01.2020" ibaresinin de eklenilmesi,

2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "Sanığın ekonomik ve şahsi hali gözetilerek 20.820 TL ADLİ PARA CEZASININ 5237 sayılı TCK madde 52/4 uyarınca aylık taksitler halinde ödenmesine, taksit sayısının 24 olarak belirlenmesine, İnfazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı hakkında kanun madde 106 uyarınca yapılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Sanığın 8.320,00 TL adli para cezasının, ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak takdiren 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca birer aylık arayla 24 eşit taksitte ödenmesine,

taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin