Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/17527 K.2023/11448

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/499 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerinin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 694 sayılı KHK ile değişiklik öncesi 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2019/1262 Esas, 2019/625 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.06.2022 tarihli ve 2022/2909 Esas, 2022/8421 Karar sayılı kararı ile;

"5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir' şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın 22.04.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığı,"

Gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca "temyiz isteminin reddine" karar verilmiştir.

D. Dairemizin "temyiz isteminin reddine" ilişkin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2022 tarihli 10-2019/48155 sayılı yazısı ile itiraz edilmiş, Dairemizin 26.12.2022 tarihli ve 2022/12298 Esas, 2022/13909 Karar sayılı kararı ile;

"1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2. Dairemizin sanık ... hakkındaki 27.06.2022 tarihli 2022/2909 Esas ve 2022/8421 Karar sayılı temyiz isteğinin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3. Temyiz iradesini 15 günlük süre içerisinde bildiren sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde 'CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin bu yazının tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,"

Karar verilmiştir.

E. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince sanığa meşruhatlı tebligat ile gerekçeli karar 23.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, sanık 03.07.2023 tarihli ek dilekçesi ile temyiz nedenlerini bildirrdiğinden ek tebliğname düzenlenerek dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun sübutuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

25.05.2016 tarihinde kollukça Anayasa Ormanı'nda yapılan araştırmada sulama hortumları bulunan yerde ve bakımları yapılmış halde toplam 23.316 kök hint kenevir bitkisinin ekili olduğunun tespit edildiği, kenevir bitkilerinin ele geçirildiği alanda yapılan çalışmalarda içinde yatak, yorgan, yastık gibi yaşam malzemelerinin yer aldığı naylon bir çadırın bulunduğu, çadır içerisinde 5 adet sigara izmaritinin tespit

edildiği, sigara izmaritleri üzerinde yaptırılan DNA incelemesinde izmaritlerin üzerinde sanık ile dava dışı sanık ...'in genetik izlerinin olduğunun anlaşıldığı.

30.11.2016 tarihinde kollukça yine Anayasa Ormanı'nda yapılan arazi taraması esnasında boyları bu sefer 5 ile 50 cm arasında değişen 657 kök kenevir bitkisinin tespit edildiği, sanıktan alınan kan örnekleri ile kenevir ekiminin yapıldığı bölgeden olay yeri inceleme ekipleri tarafından alınan sigara izmaritleri üzerinde yaptırılan DNA incelemesinde 3 adet sigara izmaritinin üzerinde sanığın genetiği ile uygun izlerin tespit edildiği, bu şekilde sanığın birden fazla kez zincirleme olarak esrar elde etmek amacıyla hint keneviri ekimi yapma suçunu işlediğinin;

kenevirlerin tetkikine ilişkin kriminal uzmanlık raporları, DNA analizine ilişkin kriminal uzmanlık raporları, olay yeri inceleme raporları ve tüm dosya kapsamına göre sübuta erdiği anlaşıldığından, dikili halde ele geçirilen kök hint keneviri sayısı dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ve eylemin birden fazla kez zincirleme şekilde işlenmiş olması dikkate alınarak sanığın cezasında artırım yapılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde yasal şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm verilen dava dosyasına ihbarda bulunulmasına ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2019/1262 Esas, 2019/625 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,