Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/17845 K.2024/622

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/398 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 39 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2017 tarihli ve 2017/471 Esas, 2017/1177 Karar sayılı kararı;

"Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi 30.01.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/39 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 29.06.2022 tarihli ve 2018/3980 Esas, 2022/8600 Karar sayılı kararı ile;

" 1. Kararın gerekçe bölümünde sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanmasına karar verildiğinin belirtilmesine karşın; kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2. TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/544 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Aleyhte bozma yasağının ihlal edildiğine, 2. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, 3. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca yapılan teknik araçlarla izleme işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, iletişim tespiti tutanaklarına göre; uyuşturucu maddenin temini ve nakline ilişkin görüşmeler yaptığı, temyiz dışı sanıklarla irtibatlı olduğu ve temyiz dışı sanıklar arasında irtibatı sağladığı, uyuşturucu maddenin temini ve sevkıyatında etkin bir rol oynadığı, diğer sanıklar birbirine ulaşamadığında sanıklar arasındaki haberleşmeyi sağladığı ve sanığın bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği diğer sanıklar ile üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanıklar arasındaki iştirak iradesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

sanık hakkında temyiz dışı sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna yardım ettiği gerekçesi ile İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/398 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine olacak şekilde temyiz edildiği anlaşıldığından sanık hakkında bozma sonrası daha ağır ceza sonucu doğuran hüküm verilmesinin aleyhte bozma yasağının ihlali olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesinde belirlenen şartlara uygun olarak alınan karara dayanılarak yapılan teknik araçlarla izleme faaliyetinin hukuka aykırı olmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR