Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/18609 K.2024/648

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.08.2010 tarihli ve 2010/1162 Esas, 2010/1652 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çankırı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2011 tarihli ve 2010/819 Esas, 2011/272 Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Çankırı Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2010 tarihli ve 2011/162 Esas, 2012/202 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturabileceği ve bu suçla bağlantılı bulunan izinsiz kenevir yetiştirme eylemlerinin değerlendirilmesinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

D. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli ve 2012/117 Esas, 2013/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, izinsiz kenevir ekme suçundan beraat kararı verilmiştir.

E. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.07.2010 tarihli ve 2014/2433 Esas, 2017/3396 Karar sayılı kararı ile;

" Evinin bahçesinde 9 kök dikili halde kenevir bitkisi ele geçirilen ve bu bitkileri kendisinin ektiğini ikrar eden sanığın mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

F. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/165 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, suç tarihi itibariyle lehe olan 2313 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi ile değişik 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 07.02.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

G. Sanığın denetim süresi içinde 27.01.2020 tarihinde işlediği "kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma" suçundan mahkûmiyet kararı verilerek ihbarda bulunulması üzerine, dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli ve 2023/21 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan suç tarihi itibariyle lehe olan 2313 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi ile değişik 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde, alınan ihbar üzerine sanık ...'ın evinin bahçesinde 9 kök dikili halde hint kenevir bitkisinin ele geçirildiği olayda; sanığın bu bitkileri kendisinin ektiğine dair ikrarı, bilirkişi raporu, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR