Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/18658 K.2024/26193

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Nizip Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde yer alan indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, 3. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, 3. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, 5. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna, 6. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, 7. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Hükümlü hakkında Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarihli ve 2018/97 Esas, 2021/207 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmeden kesinleştiği, diğer sanık ... hakkındaki hükmün müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin

30.06.2022 tarihli ve 2022/283 Esas, 2022/1362 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararının ilk derece mahkemesince sanık ... hakkındaki hükme de sirayet ettirilerek yargılamaya sanık ...'ın da dahil edildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 12.07.1948 tarihli ve 163-121 sayılı, 07.12.1987 tarihli ve 322-588 sayılı, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777-2012/1819 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen hükümlünün sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un üçüncü maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 nci maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, eksiksiz inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen hükümlünün sirayet üzerine yeniden kurulan ve lehine olan yeni hükme yönelik olağan yasa yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,