Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/18758 K.2024/372

2. Beraat ( sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında) 3. Değişen suç vasfı nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan davanın reddi (sanık ... hakkında) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2013/231 Esas, 2014/229 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

3. Sanık ...'ın, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince davanın reddine,

Karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkındaki hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. B. Sanık ... müdafii süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Cumhuriyet savcısnın temyiz sebepleri özetle

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın, tape kayıtları ile yakalamalar birlikte değerlendirildiğinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanıklar ... ve ... yönünden

11.01.2013 tarihinde, sanıklar ... ve ...'ın içinde bulunduğu araçta yapılan aramada 1490 adet MDMA etken maddesini içeren hapın ele geçirildiği olayda, iletişimin tespiti tutanakları, sanık ...'ın üzerinden ele geçen paranın miktarı, kriminal rapor ile tüm dosya kapsamından sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediklerinin sabit görüldüğü gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden

Sanıklar ... ve ...'ın, 11.01.2013 tarihinde diğer sanıklar ... ve ...'ta ele geçen 1490 adet MDMA içeren haplar ile, sanıklar ... ve ...'ın ise 24.10.2012 tarihinde başka dosyada uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükümleri kesinleşen dava dışı sanıklar ... ve ...'de ele geçen 1963 adet MDMA içeren haplar ve net 2.100 gram gelen esrar ile ilgileri olduklarına ve uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair savunmalarının aksine, her türlü kuşkudan uzak, soyut tape kayıtlarından başka yeterli, inandırıcı ve somut delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

C. Sanık ... yönünden

Her ne kadar sanık hakkında 14.12.2012 tarihinde aracında ele geçen daralı 5,2 gram gelen esrar ile ilgili uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açılmış ise de; ele geçen maddenin miktarı ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde sanığın eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu; ancak, bu eylem açısından sanığın kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/244 Esas sayılı dava dosyasında yargılandığı ve hakkında verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından aynı kapsamda kalan bu eylem açısından kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafi tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının “on yıl” olarak değiştirildiği, bu itibarla sanıklara 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca zorunlu müdafi tayini gerektiği gözetilmeden sanıklara müdafi görevlendirilmeden yargılamaya devamla hüküm kurularak savunma haklarının kısıtlanması,

2. Sanık ...'ta 14.12.2012 tarihinde ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, uzmanlık raporunun aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması, sanığa huzurda okunarak diyeceklerinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayini gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yukarıdaki (A) bendinde belirtilen (1) nolu bozma nedenine göre, sanık ...'in, 24.10.2012 tarihli eylemi, diğer sanık ... ile birlikte; sanıklar ..., ... ve ...'ın ise 11.01.2013 tarihli eylemi, sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerinin iddia olunması ve aralarında bulunan hukuki ve fiili irtibat nedeniyle hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden sanıklar hakkındaki hükümlerin de bozulması gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR