Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/20656 K.2024/194

Dairemizin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/17471 Esas, 2022/3550 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2023 tarihli ve 2023/44988 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.2.2022 tarih, 2022/119 sayılı içtihadına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararları sanıklara, Tebligat Kanununun 11. maddesinin son cümlesi ve CMK 35/2 inci maddeleri uyarınca tebliği gerekmektedir.Dosyamızda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, 16.1.2017 tarihinde sanık müdafiine geçerli tebliğ olunmuştur. Sanık müdafii 25.4.2017 tarihinde süresinden sonra temyiz isteğinde bulunmuştur.

Ancak, YCGK kararına karşın, sanığa Bölge Adliye Mahkemesi kararı tebliğ olunmamıştır. 24.2.2022 tarihli YCGK kararı ile Yargıtay 10. Ceza Dairesi incelemesinin 22.3.2022 tarihinde yapılması dikkate alındığında, öğrenme üzerine, 29.4.2022 tarihli eski hale getirme başvurusunun kabul edilerek, sanık açısından hükmün incelenmesi gerektiği düşünülmüştür. Yani sanık açısından temyiz incelemesi yapılması icap ettiği kabul edilmiştir.

Bu sebeple, tüm dosya ve UYAP kaydı tetkik edilmiş, sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar araştırılmış, 2.5.2015 günlü eyleme ait Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/44-1016/77 sayılı kararı ile bu ilamın onanmasına dair Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2016/3344-2017/853 sayılı kararı değerlendirilmiş, 27.10.2015 tarihli bu suç ile 2.5.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun, bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmediği belirlenmiştir.

Sanığın iki kez ceza verildiğine, TCK 43 üncü maddesinin uygulanmadığına, etkin pişmanlık yasa maddesinin tatbik edilmediğine ilişkin, temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek, talebin esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği kanaati'' ile temyiz istemlerinin reddine dair ilamının kaldırılmasına ve sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulüyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz istemlerinin reddine dair ilamın kaldırılmasına ve sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına yönelik itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin

takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eylemlerin niteliği, oluş şekli ve aradan geçen süre nazara alındığında her iki suçun, bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmediği, sanığın 02.05.2015 tarihinde işlediği suç ile dosyamıza konu suç arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/17471 Esas, 2022/3550 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.12.2016 tarihli 2020/17471 Esas ve 2022/3550 Karar sayılı kararında, temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,