Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21321 K.2025/6096

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik "itirazın kabulüne" kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.10.2023 tarihli ve 2023/17928 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/109768 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/109768 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine konu suçun işlendiği 14.06.2012 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 191/1. maddesindeki müeyyidenin üst sınırının 2 yıl olması karşısında, 5271 sayılı Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli kararı ile de basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği,

bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın 12.07.2021 tarihli ilk oturumda bozma kararına uyulmasını ve duruşmalardan vareste tutulmayı kabul ettiği, mahkemesince de bozma kararına uyularak basit yargılama usulü uygulanmak sûretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli kararı ile sanığın 08.02.2023 tarihli itiraz dilekçesinde basit yargılama usulünü kabul etmediğinden bahisle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama usulünde itiraz" başlıklı 252. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "251 inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir." şeklindeki, aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan "İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.

Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır." şeklindeki ve yine anılan maddenin 6. fıkrasında yer alan "Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir.

Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Basit yargılama usulü uygulanmak sûretiyle yapılan yargılama sonunda verilen karara karşı itiraz edildiğinde, Mahkemesince öncelikle itirazın süresinde olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılarak, itirazın süresi içerisinde yapılmadığının kabulü halinde, kararın gereği için dosyanın merciine gönderilmesi gerektiği, itirazın süresi içerisinde yapıldığının kabulü durumunda ise duruşma açılmak sûretiyle genel hükümlere göre yargılama yapılması gerektiği cihetle, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli mahkûmiyet kararının sanığa 16.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği,

anılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olup, karara karşı itiraz süresinin 7 gün olduğu, sanık tarafından 08.02.2023 tarihli dilekçe ile karara itiraz edildiği anlaşılmakla, itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemişitir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 14.06.2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2012 tarihli ve 2012/97815 Soruşturma, 2012/29731 Esas, 2012/13601 sayılı iddianamesi ile Ankara 11.Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.04.2013 tarihli ve 2012/1659 Esas, 2013/617 Karar sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK 191/2.maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 17.04.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/515 Esas, 2015/1164 Karar sayılı kararı ile, sanığın TCK'nın 5560 sayılı Knaun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1.maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 15.07.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 05.06.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2019/1139 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın TCK'nın 5560 sayılı kanun ile değişik 191/1.maddesi ve 62/1.maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

E. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli ve 2020/572 Esas, 2021/381 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

F. Bozmadan sonra, basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek, Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/1061 Karar sayılı kararı ile, sanığın TCK'nın 191/1 ve 62/1. ve CMK'nın 251/3.maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 16.12.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 26.12.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

G. Sanığın 08.02.2023 tarihinde ceza infaz kurumundan gönderdiği dilekçe ile karara itiraz ettiği, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesince, itirazın 7 günlük süreden sonra yapıldığı belirtilerek karar verilmek üzere mercii Ankara 31.Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

H. Mercii Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.02.2023 tarihli ve 2023/270 değişik iş sayılı kararı ile, "itirazın kabulüne, 11.11.2021 tarihli kararın kaldırılmasına" kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır.

I. Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine konu suçun işlendiği 14.06.2012 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesindeki müeyyidenin üst sınırının 2 yıl olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli kararı ile de basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği,

bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın 12.07.2021 tarihli ilk oturumda bozma kararına uyulmasını ve duruşmalardan vareste tutulmayı kabul ettiği, mahkemesince de bozma kararına uyularak basit yargılama usulü uygulanmak sûretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli kararı ile sanığın 08.02.2023 tarihli itiraz dilekçesinde basit yargılama usulünü kabul etmediği gerekçesiyle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı CMK'nın "Basit yargılama usulünde itiraz" başlıklı 252. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "251 inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir.

Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir." şeklindeki, aynı maddenin 12.03.2024 tarihli 7499 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişik 2. fıkrasında yer alan; "(2) İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece dosya, o yerde birden fazla asliye ceza mahkemesi bulunması hâlinde tevzi kriterlerine göre belirlenen asliye ceza mahkemesine gönderilir ve bu mahkemece duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Tek asliye ceza mahkemesinin bulunduğu yerlerde ise, aynı mahkemede yetkili başka bir hakim varsa bu hakim tarafından; aksi hâlde adli yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanınca görevlendirilen hakim tarafından duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.

Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır." şeklindeki ve yine anılan maddenin 6. fıkrasında yer alan "(6) Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir.

Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,

Basit yargılama usulü uygulanmak sûretiyle yapılan yargılama sonunda verilen karara karşı itiraz edildiğinde, Mahkemesince öncelikle itirazın süresinde olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılarak, itirazın süresi içerisinde yapılmadığının kabulü halinde, kararın gereği için dosyanın merciine gönderilmesi gerektiği, itirazın süresi içerisinde yapıldığının kabulü durumunda ise duruşma açılmak sûretiyle genel hükümlere göre yargılama yapılması gerektiği, Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli mahkûmiyet kararının sanığa 16.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği,

anılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olup, karara karşı itiraz süresinin yedi gün olduğu, sanık tarafından 08.02.2023 tarihli dilekçe ile karara itiraz edildiği anlaşılmakla, Mercii tarafından itirazın süresinde olup olmadığı hususunda sınırlı inceleme yapılarak "itirazın süre yönünden reddine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "itirazın kabulüne" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 31.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2023/270 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,