Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21352 K.2025/6112

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın daha önce İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı dosyasından almış olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezasının cezasından mahsubu ile sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2022/32541 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/107660 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/107660 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararında sanık hakkında anılan suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 43. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim neticesinde 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, maddi hesap hatası yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası şeklinde belirlenmesini müteakip, bu cezadan sanık hakkında aynı nevi suçu işlediğinden bahisle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 esas,

2021/455 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının zincirleme suç hükümleri uyarınca mahsup edileceği belirtilerek neticeten sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hüküm kısmında takdiri indirim sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezası şeklindeki sonuca etki doğrumayan maddi hatanın, hükmün kanun yararına bozulması halinde hukuken bir önemi kalmayacağı düşünülerek yapılan incelemede,

Sanığın anılan suçtan inceleme dışı 10.08.2020 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 esas, 2021/455 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/1728 esas, 2022/2216 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği ancak mahkemesince yeniden yargılama yapılmak üzere henüz esas numarası almadığı anlaşılmakla,

Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 15.10.2020 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2021 tarihli iddianamesi ile zincirleme suç hükümleri bakımından dosyanın birleştirilmesi talepli açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2021/494 esas,

2021/648 sayılı kararı ile sanığın 10.08.2020 ve 15.10.2020 tarihli eylemleri arasında hukuki kesintinin bulunmaması ve eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasından kesinleşmemiş olan ve istinaf incelemesi sonucu bozulmasına karar verilen İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1378 esas sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsup edilerek 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli ve 2022/14713 esas, 2023/2382 karar sayılı ilamı ile "...her ne kadar sanığın 26.07.2012 ve 02.08.2012 tarihli eylemleri arasında hukuki kesintinin bulunmaması ve eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak fark ceza belirlenmiş ise de, Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli kararının henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle mahsuba konu edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen cezadan 10 ay hapis cezasının mahsubu ile fark cezaya hükmedilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.... bozulmasına..." şeklindeki açıklama karşısında,

Her iki suçun da 24.11.2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verileceği, somut olayda Mahkemesince İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1378 esas sayılı kararında verilen cezayı mahsup ederek karar verilmiş ise de,

mahsuba konu bu kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen kararın zincirleme suç hükümleri uyarınca başka yargılamada mahsuba konu olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/494 Esas ve 2021/648 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: 1. Şüpheli hakkında, 15.10.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2021 tarihli ve 2021/54199 Soruşturma, 2021/16892 Esas, 2021/10888 sayılı iddianamesi ile İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan birleştirme talepli kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 56.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.06.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/648 Karar sayılı kararı ile, sanığın TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İstanbul 56.Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

B. Mahsuba konu İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararının incelenmesinde: 1. Şüpheli hakkında 10.08.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli ve 2020/164419 Soruşturma, 2020/37950 Esas, 2020/23673 sayılı iddianamesi ile İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesine, TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2216 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, Anlaşılmıştır.

C. Dosya kapsamına göre

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararında sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 43. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda "2 yıl 1 ay" hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, maddi hesap hatası yapılarak "1 yıl 8 ay" hapis cezası şeklinde belirlenmesini takiben, bu cezadan, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 Esas,

2021/455 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası mahsup edilerek sonuç olarak sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hüküm kısmında takdiri indirim sırasında "2 yıl 1 ay" hapis cezası yerine, "1 yıl 8 ay" hapis cezası şeklindeki sonuca etkisi olmayan maddi hatanın, hükmün kanun yararına bozulması halinde hukuken bir önemi kalmayacağı değerlendirilmiştir.

Sanığın inceleme dışı 10.08.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında, sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/1728 esas, 2022/2216 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği ancak mahkemesince yeniden yargılama yapılmak üzere henüz esasa kaydedilmediği anlaşılmakla,

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1378 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararına konu suç tarihinin 10.08.2020, iddianame tarihinin 24.11.2020 olduğu, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.06.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/648 Karar sayılı kararına konu suç tarihinin 15.10.2020, iddianame tarihinin 01.04.2021 olduğu, her iki suçun da 24.11.2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve eylemler arasında hukukî kesinti olmadığı, her iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak,

bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşmiş karar ile verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verileceği, somut olayda, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1378 Esas sayılı dosyasında verilen ceza mahsup edilerek karar verilmiş ise de, mahsuba konu kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen kararın zincirleme suç hükümleri uyarınca başka yargılamada mahsuba konu olamayacağı gözetilmeden karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İstanbul 56.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/648 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,