Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21371 K.2025/6306

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 05.04.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.10.2023 tarihli ve 2023/4990 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109751 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109751 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/654 esas sayılı kamu davasına esas teşkil eden sanığın 24/01/2017 tarihli eylemi sebebiyle yargılandığı inceleme dışı Sivas

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2018 tarihli ve 2018/151 esas, 2018/784 sayılı kararına havi dosya kapsamına göre, bahse konu kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı.

5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereğince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği;

yine Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca da, bu karara karşı başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği, hatta Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 13/09/2021 tarihli ve 2019/8201 esas ve 2021/8593 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen kişilere bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin bildirimi içermeyen tebliğin geçersiz olduğu, bu bağlamda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında 5271 sayılı Kanun'un 173. maddesi uyarınca "kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğunun" gösterilmemesi suretiyle sanığın yanıltıldığı,

böylece erteleme kararı kesinleşmediğinden usulüne uygun yapılmış tedavi ve denetim faaliyetinden söz edilemeyeceği gibi ihlal oluşturan eylemden de bahsedilemeyeceği cihetle, Bu haliyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra,

birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında 24/01/2017 tarihli ilk eylemi sebebiyle verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunmadığı,

bundan sonra sanık hakkında verilecek ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına kadar olan tüm suçlara ilişkin soruşturma dosyalarının birleştirilerek bu suçların hepsine ilişkin olarak tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden, Cumhuriyet Savcılıklarınca soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla durma kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında, 04.05.2018 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2018/6680 Soruşturma, 2018/4398 Esas, 2018/3229 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, B.

Yapılan yargılama sonucunda. Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.02.2019 tarihli ve 2018/654 Esas, 2019/303 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, C. Dayanak alınan Sivas

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/151 Esas, 2018/784 Karar sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemesinde.

Şüpheli hakkında, daha önce işlediği 24.01.2017 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.07.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, erteleme karar içeriğinde karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterildiği, şüphelinin erteleme süresi zarfında yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2018 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Sivas

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/151 Esas, 2018/784 Karar sayılı kararı ile verilen kesinleşen mahkûmiyet hükmünün, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KYB-2023/131565 sayılı Tebliğnamesi ile kararın kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine, Dairemizin 07.04.2025 tarihli ve 2024/313 Esas, 2025/3739 Karar sayılı ilâmı ile "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği,

ayrıca kararın, doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğinin de usulsüz olduğu" gerekçesi ile kanun yararına bozulmasına karar verildiği, Anlaşılmıştır. D.

Her ne kadar, sanık hakkında, 04.05.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; dayanak dosyada verilen mahkûmiyet kararının, Dairemizin 07.04.2025 tarihli ve 2024/313 Esas, 2025/3739 Karar sayılı ilâmı ile "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği,

ayrıca kararın, doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğinin de usulsüz olduğu" gerekçesi kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda inceleme konusu davada 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşulları oluşmamıştır.

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlenen tüm eylemler tek suç olarak ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edileceğinden, Mahkemece, Sivas

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/151 Esas, 2018/784 Karar sayılı kararın kanun yararına bozulmasından sonraki hukuki sürecinin araştırılması, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ve sanığın tüm eylemlerinin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinden, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR