Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21449 K.2024/16047

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/330 Esas, 2014/319 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2022 tarihli ve 2020/10886 Esas, 2022/5055 Karar sayılı kararı ile.

"CMK'nın 150/3. maddesi gereğince alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır. şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği,

sanıkların esas hakkında savunmalarının alındığı ve karar verilen tarih olan 04/12/2014 tarihinde CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, savunmalarının müdafii olmaksızın alınarak savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Hakimler Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 17.01.2023 tarih ve 112 sayılı Kararı ile İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarihi itibarıyla faaliyete geçirilmesine ve İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2. Heyetinde bulunan dava ve işlerin İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesi'ne devrine, bu dava ve işlere İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bakılmasına karar verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararı ile sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; zorunlu müdafi ile temsil edilen beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; zorunlu müdafi ile temsil edilen beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, C. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olduğundan cezalandırılmaları yerine beraatlarına karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açılmış ise de, dosya kapsamı incelendiğinde; sanık ...'ın tanık polis memurları tarafından telefondan mesaj atılarak ve devamında yazışma yapılmak suretiyle uyuşturucu madde ticaretine azmettirildiği, bu azmettirme sonucu sanık ...'ın sanık ... aracılığıyla uyuşturucu maddeyi alıcı kılığındaki polis memurlarına gönderdiği ve sanık ...'in kollukça yakalandığı,

sanıklar ... ve ...'in serbest iradelerinin kolluk görevlileri tarafından fesada uğratılmak suretiyle suç konusu uyuşturucu maddelerin kanuna aykırı şekilde ele geçirildiği anlaşıldığından hükme esas alınamayacağı, delillerin hukuka aykırı şekilde elde edilmesi ve bu deliller dışında sanıkların atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetildiğinde üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin sanıkların atılı suçu işlemediklerinin sabit olduğuna dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ile vekalet ücreti yönünden baro tarafından atanmış zorunlu sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR