KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2023/21829 E., 2024/561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/88 E., 2022/1340 K.
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
820 kelime·4 dk okuma·8 bölüm
Sanık ve müdafiinin yokluğunda, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 24.10.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1340 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 26.12.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul
edilerek Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine dair 27.12.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1340 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın suç tarihinde temyiz dışı sanık ...'e eroin sattığı, iletişim tespit tutanakları, diğer sanıkların beyanları ve dosyadaki deliller uyarınca sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ihtaratının yapılmamasına ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın, temyiz dışı sanık ...'de ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna, dair aşamalarda farklılık arzeden beyanları ve suç tarihinden sonra gerçekleşen içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek soyut iletişim tespit tutanakları dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/1340 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,
Bozma nedenine göre, sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Midyat Cumhuriyet Başsavcılığının talimatları doğrultusunda, Midyat Emniyet Müdürlüğüne bağlı kolluk görevlilerinin, teknik takip altında bulunan ... ve ...'ın uyuşturucu madde satın alacaklarını tespit etmeleri üzerine yol emniyeti aldıkları ve adı geçenlerin içerisinde olduklarını değerlendirdikleri aracı durdurdukları, araç içerisinde ...'ın yalnız olduğu, üzerinde bulunan suça konu uyuşturucu maddelerden eroini ele geçirdikleri anlaşılmıştır.
Araç içerisinde bulunan ...'ın ilk sorgusunda üzerindeki az miktardaki uyuşturucu maddeyi tanımadığı bir şahıstan satın alarak kullanmak amacıyla taşıdığını, bir miktarını da kullandığını belirttiği, soruşturma aşamasında teknik takip işlemi devam ettiğinden iletişim tespit tutanaklarının kendisine okunamadığı, kovuşturma aşamasında iletişim tespit tutanaklarının yüzüne okunması sonrasında uyuşturucu maddeyi ... ile beraber sanık ...'dan satın aldıklarını, yol kontorülünü tahmin etmeleri nedeniyle ...'ın yolda araçtan inerek yanındaki uyuşturucu maddeyle ayrıldığını belirttiği, ...'ın yakalandığı yerin sanığın ikametinin bulunduğu köyün çıkışı olduğu anlaşılmıştır.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/21829, K. 2024/561, 18 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama