Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/22129 K.2025/6325

Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 23.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/9070 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115433 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115433 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme ile, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2564 esas, 2021/6714 karar sayılı ilâmında yer alan "...kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden;

... kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,.." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında Sanık hakkında evvelce 19/11/2013 tarihli aynı nev'i eylemi nedeniyle açılan kamu davasında, Gaziosmanpaşa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2014/3656 esas, 2015/1355 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği anlaşılmakla, incelemeye konu işbu dosyadaki aynı nitelikteki suçun ise,

sanık hakkında zorunlu olarak verilen ve 11/02/2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde 15/10/2020 tarihinde işlenmesinden dolayı ilk suçun ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı cihetle; kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında, 15.10.2020 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2020 tarihli ve 2020/2894 Soruşturma, 2020/1076 Esas, 2020/922 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, B.

Yapılan yargılama sonucunda. Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.02.2021 tarihli ve 2020/419 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, C. Dosya arasında bulunan Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/184 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde.

Şüpheli hakkında, 19.11.2013 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Gaziosmanpaşa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/3656 Esas, 2015/1355 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği bu kararın 11.02.2016 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 15.10.2020 tarihinde incelemeye konu dosyadaki suçu işlemesi üzerine Gaziosmanpaşa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/3656 Esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasını müteakip, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/184 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın, 04.02.2022 tarihinde kesinleştiği, D. Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/323 Esas sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemesinde.

Şüpheli hakkında, 07.09.2017 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2018 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, erteleme süresi içinde 12.05.2020 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine erteleme kararı kaldırılarak Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2020 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Yüksekova

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2021 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün 14.01.2022 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği, Anlaşılmıştır. E. Dosyalar kapsamına göre; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Gaziosmanpaşa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/3656 Esas, 2015/1355 Karar sayılı kararı ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.02.2016 tarihinde kesinleşmesinin ardından işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu eyleminin ihlâl sayılacağı dikkate alındığında; aynı nev'i suçtan incelemeye konu 15.10.2020 tarihli eylem öncesinde işlenen ve Yüksekova

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2021 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet ile sonuçlanan 07.09.2017 tarihli eylemin 11.02.2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra işlenen ilk eylem olduğu anlaşıldığından, İncelemeye konu 15.10.2020 tarihli eylemin ihlâl eylemi olduğundan bahisle bu eylem ile ilgili yapılan yargılama sonucu mahkûmiyet yerine düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki Kanun yararına bozma istemi ve Tebliğnamede yer alan bozma gerekçesi yerinde görülmemiş, talebin bu aşamada reddine karar verilmesi gerekmiştir.

III. KARAR