Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/22158 K.2025/5439

Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümlesi, 5237 sayılı TCK'nın 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/11752 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115409 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye

gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115409 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01.07.2019 tarihli ve 2019/1484 Esas, 2019/10301 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun sırf askeri suç olmaması,

tekerrüre esas kabul edilen Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2017/814 Esas, 2018/286 sayılı kararına ilişkin sözleşerek firar suçunun sırf askeri suç olması nedeniyle, başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı hâlde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2022 tarihli ve 2022/69580 Soruşturma, 2022/29042 Esas, 2022/3479 sayılı iddianamesi ile Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.11.2022 tarihli ve 2022/455 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile; sanığın 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi ve TCK’nın 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. 5237 sayılı TCK'nın 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince

mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun kenevir ekme suçu olması, tekerrüre esas alınan Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2017/814 Esas, 2018/286 Karar sayılı kararına ilişkin "sözleşerek firar" suçunun sırf askeri suç olması nedeniyle, başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı hâlde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2022 tarihli ve 2022/455 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca,

Hüküm fıkrasının; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yedi numaralı paragrafının hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,