Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23318 K.2024/17985

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 29.09.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B.

Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C.

Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis cezasına karar verilmiştir. D.

Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.02.2021 tarihli ve 2020/8695 Esas, 2021/1774 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/219 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yargılamanın durması ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının kaldığı yerden devamı için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir. F.

Sanık hakkında, durma kararı üzerine, 25.04.2017 tarihli eyleminin ihlal olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2022 tarihli ve 2017/618 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/393 Esas sayılı dosyası üzerinden 13.06.2022 tarihli iddianame içeriğinde suça konu eylemle ilgili anlatım bulunmadığından bahisle suç duyurusunda bulunulması üzerine Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2022 tarihli ve 2022/2444 Soruşturma nolu dosyası üzerinden birleştirme talepli açılan kamu davasının Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/782 Esas, 2022/992 Karar sayılı kararı ile Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/393 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. G.

Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. H.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın yerinde olmadığına, cezasının ertelenmediğine ya da adli para cezasına çevrilmediğine, suç tarihi üzerinden uzun zaman geçtiğine, sonrasında kullanmadığına, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

29.09.2014 tarihli eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına uyularak, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/219 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen "durma kararı" üzerine, 25.04.2017 tarihli eyleminin ihlal olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2022 ve 14.11.2022 tarihli iddianameleri ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açıldığı;

“durma kararının” davayı sonlandıran nihai bir hüküm olmadığı ve yargılamanın durma kararı verilen dosya üzerinden yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mükerrer düzenlenen iddianameler ile Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/393 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan mükerrer kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/219 Esas, 2021/301 Karar sayılı dosyasının incelenen dosya arasında da bulunmadığı,

Sanığın ihlal sayılan 25.04.2017 tarihli eylemi nedeniyle, anılan durma kararı öncesinde, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında ikinci kez 08.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığa usulüne uygun olarak 20.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve erteleme kararının 06.02.2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın başvurarak,

kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranarak erteleme kararının infazını 19.01.2019 tarihinde tamamladığı, 08.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının beş yıllık erteleme süresinin 06.02.2023 tarihinde dolduğu, adli sicil ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminin (UYAP) açık ve kapalı kayıtlarında yapılan incelemede sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan başka herhangi bir kaydının bulunmadığı.

Dairemizin, 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra,

birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiğinin kabul edildiği anlaşılmakla.

İncelenen dosya kapsamında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince 29.09.2014 tarihli aynı eylemden dolayı sanık hakkında mükerrer davalar açılmış olması nedeniyle, durma kararı verilen dosya ile incelenen dosyanın birleştirilip, durma kararı öncesi verilen 08.02.2021 tarihli bozma ilamı gereği eylemlerin ayrı ayrı sübut bulup bulmadığının,

birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunması nedeniyle de erteleme kararlarının sanığa tebliğ evraklarının getirtilerek usulüne uygun tebliğ edilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu erteleme kararının kesinleşme tarihinin tespitinden sonra, sanığın 08.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranarak erteleme kararının infazını 19.01.2019 tarihinde tamamladığı hususu da gözetilerek,

ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı ve bu değerlendirmeye göre mükerrer dava bulunup bulunmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, eylemler yönünden zamanaşımı sürelerinin dolup dolmadığı ve kazanılmış hakkı da dikkate alınarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR