Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23385 K.2025/6400

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Arama kararının ve arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmemesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarında bahsi geçen ve suçla ilgisi olduğunu iddia ettiği kişiler hakkında, uyuşturucu madde ticareti suçundan dava açılıp, mahkûm olmaları ve hükümlerin kesinleşmesi durumunda, yargılamanın yenilenmesi yoluyla 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığına ve değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübutunu ve vasfını tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Suçta kullanılan Adli Emanetin 2021/22444 sırasında kayıtlı fenasetin ve lidokain maddelerinin müsaderesi yerine sanığa iadesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, hüküm fıkrasının; 12. paragrafının hüküm fıkrasından çakarılarak, 14. paragrafında yer alan "boş poşetin" ibaresinden sonra gelmek üzere " ve fenasetin ile lidokain maddelerinin" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılık DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,