Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23406 K.2025/9909

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan direnme kararının, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile ilk hükümde direnilerek duruşma açılmaksızın İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümdeki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle

1. Duruşma açılmadan direnme kararı verilemeyeceğine ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına duruşma açılarak karar verilebileceğine,

2. Bozma ilamına uyularak, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açıldıktan sonra, sanık hakkında 22.08.2020 ve 20.10.2020 tarihli eylemleri nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğine,İlişkindir.

B. Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanmaması gerektiğine,

4. Duruşma açılmadan direnme kararı verilemeyeceğine,

5. Sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,İlişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 19.06.2023 tarihli, 2021/17037 Esas, 2023/5691 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesince, eylemler hakkında, İlk Derece Mahkemesinin eylemlerin farklı suç olduğuna ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin kabulüne ilişkin tespitini ele geçen maddenin aynı nitelikte olması nedeniyle delil takdiri yaparak aynı maddenin devamı olarak değerlendirilmesi nedeniyle; kabul etmeyip İlk Derece Mahkemesinin teselsüle ilişkin uygulamasını kaldırarak sonuç cezayı değiştirebilmesi için, aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinden Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR