Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/3320 K.2024/208

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet nedeniyle, anılan Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının 2 nci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakların gözetilmesine, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamında cezalandırılmasına yeterli delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamına girdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in ikamet ettiği evde kenevir bitkisi yetiştirdiğine yönelik ihbar alınması üzerine kolluk ekipleri tarafından söz konusu ikamette arama yapıldığı, yapılan arama neticesinde ikametin bahçesinde 8 kök toprağa ekili, 18 kök saksılara ekili olmak üzere toplam 26 kök kenevir bitkisi ve bunun ile birlikte ikametin yatak odasında 7,5 gram ağırlığında kenevir bitkisi tohumu ele geçirildiği,

08.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre ele geçirilen bitkilerin kenevir bitkisi olduğu ve incelemeye gönderilen 5 kök kenevir bitkisinden 64,6 gram esrar elde edilebileceği bu hali ile toplam 26 kökten 335,92 gr uyuşturucu madde elde edilebileceğinin tespit edildiği, ele geçirilen 7,5 gram ağırlığında bitki tohumunun ise uyuşturucu madde içermediğinin tespit edildiği görülmekle tüm bunlar ile, ele geçirilen kenevir bitkilerinin 8 kökünün toprağa ekili kalan 18 kökünün ise saksılara dikili olarak ele geçirilmesi,

sanığın mahkememizce alınan ifadesinde kenevir bitkilerini kendi kullanımı için ektiğine yönelik beyanı ile uyumlu olacak şekilde yapılan idrar tahlilinde THC Marihuana Cannavis etken maddesinin pozitif olduğuna yönelik tespitler birlikte değerlendirildiğinde ele geçirilen kenevir bitkilerinin kök sayısı, boyutları, bitkilerin yetiştirildiği yer, kenevir bitkilerinin ekili halde ele geçirilmesi ve ekili vaziyette olan bitkilerin yanında hasadı yapılmış bitkilerin bulunmaması, elde edilebilecek uyuşturu madde miktarının 335,92 gram olması,

sanığın da beyanları ile uyumlu olacak şekilde uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda sanığın beyanlarının aksine bir delil mahkememizce elde edilemediğinden sanık ...'in suça konu 26 kök hint keneviri bitkisini

münhasıran kendi kullanımı için ektiği görüş ve vicdani kanısına varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR