Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4026 K.2023/4597

2. Kenevir ekme (Sanık ... hakkında) HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER

Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/41 Esas, 2019/195 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından beraatine, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

kenevir ekme suçundan ise 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarih ve 2019/1242 Esas, 2019/719 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C.

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/41 Esas, 2019/195 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar için kenevir ekme suçundan 2313 sayılı yasanın 23 üncü maddesinin 5 inci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi 52 nci maddesinin ikinci fıkrası,

53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümles uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.05.2021 tarihli ve 2020/2846 Esas, 2021/6471 Karar sayılı kararı ile;

"A- Sanıklar hakkında “kenevir ekme” suçundan verilen mahkûmiyet kararları yönünden yapılan temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşılan sanıkların ayrı ayrı müdafii ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeyerek CMK’nın 152. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Dairemiz kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet savcılığı tarafından 08.09.2021 tarihli ve 2020/18521 Karar sayılı kararı ile sanık ... için kenevir etme suçu yönünden itiraz edilmiş ve itiraz yazılarında "5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında temyiz edilemeyecek kararlar belirtilmiş olup aynı fıkranın ikinci fıkrasının (b) bendinde "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz edilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bölge adiye mahkemesi ceza dairesince verilen bir kararın CMK'nun 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilebilmesi için birinci koşul; ilk derece mahkemesinden verilen bir "mahkûmiyet" hükmünün bulunması ve bu hükmün de "beş yıl veya daha az hapis cezasına" ilişkin olması, ikinci koşul ise; bölge adliye mahkemesi ceza dairesince verilen, ilk derece mahkemelerince hükmolunan beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bir kararın varlığıdır.

İtiraz konusu uyuşmazlıkta ise, ilk derece mahkemesince sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan verilmiş herhangi bir mahkûmiyet hükmü bulunmayıp ilk derece mahkemesince kenevir ekme suçundan "beraat" kararı verilmiş, Cumhuriyet savcısının aleyhe istinafı üzerine inceleme yapan ... Bölge Adliye Mahkemesince ise kenevir ekme suçundan verilen beraat kararı kaldırılıp sanığın kenevir

ekme suçundan "3 yıl 4 ay hapis ve 8.320 TL" adli para cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunmuştur. Bu nedenle temyiz talebine konu hüküm, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalmamaktadır.

CMK'nun 286. maddesinin ikinci fıkrasında “temyiz edilemeyecek” kararlar açıkça ve sınırlayıcı şekilde sayılmış olduğundan, bu maddede sayılanlar dışında kalan kararların “temyiz” yoluna tabi olduklarının kabulü kanun koyucunun amacına ve kanunun sistematiğine uygun olup, ilk derece mahkemesince sanık ...'ın kenevir ekme suçundan beraatine karar verilmesi ve istinaf incelemesi sonucu sanık hakkındaki beraat hükmünün kaldırılarak sanığın bu suçtan mahkûmiyetine hükmolunması karşısında;

söz konusu mahkûmiyet kararının CMK'nun 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan “temyiz edilemez” nitelikteki kararlardan olmaması nedeniyle, ... Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı temyiz kanun yolunun açık olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması"

Sebebi ile daire kararının kaldırılması talebinde bulunmuştur .

F. İtiraz incelemesi üzerine Dairemiz tarafından 18.10.2021 tarihli ve 2021/16089 Esas, 2021/10162 Karar sayılı karar ile "Dairemizin 31.05.2021 tarihli ve 2020/2846 Esas, 2021/6471 Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşılan sanıkların ayrı ayrı müdafi ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeyerek CMK’nın 152. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeni ile kaldırılmasına karar verilmiştir.

G. Bozma üzerine yapılan yargılamada; Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/130 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın kenevir ekme suçundan ise 2313 sayılı Yasa'nın 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci

maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların evinde uyuşturucu madde yetiştirdikleri ve evin yatak odasında, çuval içerisinde esrar maddesi bulunduğuna dair ihbar üzerine, alınan arama kararı ile sanıkların evlerine gelindiği ve aramada evin girişte sol tarafta bulunan odanın balkonunda, 114 adet kenevir bitkisi, ...'ın kaldığı yatak odasındaki yem çuvalında, poşetler içerisinde, kurumakta olan esrar maddesi ele geçirilmiş, evin bahçesinde yapılan aramada, saksılar içerisinde, bakımları, çapalaması yapılmış vaziyette, toplam 26 kök kenevir ele geçirildiği ve sanık ...'un soruşturma aşamasında suçu inkar ettiği,

mahkemede ise keneviri kendisinin yetiştirdiğini ve içici olduğunu beyan ettiği, sanık ...'un kanında uyuşturucu madde olmadığına dair rapor ile saptandığı, ele geçirilen esrar maddesinin sanık ...'nin yatak odasındaki çuvalda bulunduğu, sanık ...'nin savunmasında, soruşturma aşamasında otları kurutup çuvala koyduğu,

mahkemede ise yatak odasında bulunan kurutulmuş esrardan haberi olmadığını belirttiği, ayrıca sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapmak amacıyla evinde, bahçesinde kenevir yetiştirdiği ve evde esrar bulunduğuna dair istihbari bilgi bulunduğu dikkate alındığında sanıkların eylemi sabit kabul edilerek sanık ...'nin kenevir ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'un ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, sanıkların kan tahlilinde uyuşturucu kullanmadıklarının sabit olduğuna ve eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturmayacağına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/130 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,