Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5003 K.2023/4134

e 2015/10370 Esas, 2018/4467 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2023 tarihli ve KD - 2023/14341 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2013 tarihli ve 2012/344 Esas, 2013/97 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hakkındaki kamu davasında tefrik kararı verilen sanık ...ile irade birliği içinde hareket ederek içinde uyuşturucu bulunan araçla Gaziantep'ten yola çıktıkları, kullanım sınırının üzerindeki uyuşturucu maddeyi ticaret amacıyla naklettiği sırada güvenlik görevlilerince ...'da yakalandığı,... ve açık kimliği tespit edilemeyen... isimli şahsın kaçtıkları, sanığın ilk yakalandığı esnada sanık... ve evrakı soruşturma aşamasında tefrik edilen...'in aleyhine herhangi bir delil elde edilmediği aşamada kaçan kişinin ...olduğunu beyan ettiği, bu şekilde ticaret amacıyla uyuşturucu madde nakletmek suçunu işlediği, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ SEBEPLERİ

Mahkûmiyet hükmünü temyiz eden sanığa, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17.01.2014 tarihli ve 2013/142268 sayılı Tebliğnamenin tebliğ edilmediği, bu suretle sanığın savunma hakkının kısıtlandığından bahisle, Tebliğnamenin sanığa tebliğ edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılarak karar verilmesi talebine ilişkindir.

V. GEREKÇE

1. İtiraz konusuna ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 316 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname, hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi halinde sanık veya müdafii ile müdahil, şahsî davacı veya vekillerine dairesince tebliğ olunur. İlgili taraf tebliğden itibaren yedi gün içinde yazılı olarak cevap verebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 tarihli ve 204 Esas, 197 Karar, 30.10.2007 tarihli ve 226 Esas, 215 Karar, 27.05.2008 tarihli ve 131 Esas, 151 Karar, 24.02.2009 tarihli ve 6 Esas, 41 Karar sayılı kararlarında da hükmü temyiz etmeleri halinde veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi halinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen Tebliğnamenin, sanık veya müdafii ile katılan veya vekiline tebliğ olunacağı açıklanıp, bu konudaki yasal düzenlemenin yer aldığı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanunu'nun 316 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına atıfta bulunarak, adil yargılanma hakkı ve savunma hakkı ile ilgili bulunan bu hükmün emredici nitelikte olup uyulmasının zorunlu olduğuna dikkat çekilmiştir.

Ayrıca söz konusu düzenlemeler, Anayasa'nın 90 incı maddesi uyarınca bir iç hukuk normu haline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesindeki adil yargılanma hakkı ile de ilgilidir.

Açıklanan gerekçelerle, dosya kapsamı incelendiğinde, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 tarihli ve 2012/344 Esas, 2013/97 Karar sayılı karar ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, hükmü sanığın temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 17.01.2014 tarihli ve 2013/173521 sayılı Tebliğnamenin düzenlendiği, ancak tebliğnamenin sanığa usulüne uygun tebliğ edilmeden karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükmü uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

VI. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin,18.10.2018 tarihli ve 2015/10370 Esas, 2018/4467 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. İtiraz üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17.01.2014 tarihli 2013/142268 sayılı Tebliğnamenin sanığa Dairemiz tarafından 05.04.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın Tebliğnameye itiraz ve ek temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2013 tarihli ve 2012/344 Esas, 2013/97 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,