Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5038 K.2023/4270

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. 2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi üzerine Tire Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/519 Esas, 2015/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/519 Esas, 2015/956 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/6467 Esas, 2020/5168 Karar sayılı kararı ile "Sanıkla birlikte yargılanarak haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilen diğer sanıklar ... ve ...’nin ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanığın ikram ettiğini beyan etmeleri karşısında,

sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturup oluşturmayacağı ve delillerin değerlendirilmesi görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması," nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

5. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/448 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Karar 15.04.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. 6. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesi ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

7. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/13358 Esas, 2022/11408 Karar sayılı kararı ile "Sanıkla birlikte yargılanarak hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilen diğer sanık ...’in üzerinden ele geçen 2 parça halinde net ağırlıkları 1.1 gr ve 4 gr olan esrarı sanık ...’in verdiği dosya kapsamı ile sabit olup,

sanık ...’in ...’e uyuşturucu madde temin etmek suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi," nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

8. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. 9. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, çelişkili beyanların hükme esas alınamayacağına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 22:00 sularında ...'in sanığı arayarak içimlik esrar istediği, sanığın da yanında olmadığını ancak bekçilik yaptığı kulübede olduğunu söylediği, sanığın bekçilik yaptığı kulübeden yaklaşık 10 içimlik esrar maddesi getirdiği, bir içimliğini sararak kulübenin yanında bulunan ağacın altında diğer şahıslarla hep birlikte içtikleri, geri kalan esrar maddesini ...'in alarak cebine koyduğu, bir süre sonra hep birlikte evlerine doğru giderlerken polisler tarafından yakalandıkları, 10.10.2014 tarihli uzmanlık raporunda şahısların üzerinde bulunan maddelerin esrar maddesi olduğunun belirtildiği,

sanık her ne kadar üzerine atılı suçlamayı kabul etmese de, tanıkların uyuşturucu maddeyi birlikte kullandıklarını beyan ettikleri, ...'in üzerinden ele geçen iki parça halinde net ağırlıkları 1.1 gr ve 4 gr

olan esrarı sanığın verdiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup, sanık ...’in ...’e uyuşturucu madde temin etmek suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği, sanığın kazanılmış hakkının gözetildiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin bozma kararı öncesi uygulanması kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinden Tebliğname'nin görüşüne iştirak olunmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR